LIBER SEPTIMUS. 74 i 



proponamus rectos et virtuti congruos ; qui tamen tales sint lit eos 

 assequendi nobis aliquatenus suppetat facultas. Si enim haec duo 

 supponantur ; ut et fines actionum sint honesti et boni, et decre- 

 tum animi de Us assequendis et obtinendis Jixum sit et constans ; 

 sequetur ut continue vertat et efformet se animus una opera in 

 virtutes omnes. Atque haec certe ilia est operatic quae Naturae 

 ipsius opus referat; cum reliquae, quas 1 diximus, videantur esse 

 solummodo sicut opera Manus. Quemadmodum enim Statu- 

 arius, quando simulachrum aliquod sculpit aut incidit, illius 

 solummodo partis figuram effingit circa quam manus occupata 

 est, non autem caeterarum ; (veluti si faciem efformet, corpus 

 reliqtmm rude permanet et infonne saxum, donee ad illud quo- 

 que pervenerit ;) e contra vero Natura, quando florem molitur 

 aut animal, rudimenta partium omnium simul parit et producit ; 

 eodem modo, quando virtutes habitu acquiruntur, dum tempe- 

 rantiae incumbimus, ad fortitudinem aut reliquas parum pro- 

 ficimus ; quando autem Kectis et Honestis Finibus nos dedi- 

 caverimus penitus et devoverimus, quascunque fuerit virtus 

 quam animo nostro commendaverint et imperaverint fines illi, 

 reperiemus nos jamdudum imbutos et praedispositos habilitate et 

 propensione nunnulla ad earn assequendam et exprimendam. 

 Atque hie possit esse status ille animi, qui egregie ab Aristotele 

 describitur, et ab eo non Virtu tis sed Divinitatis cujusdam 

 charactere insignitur. Ipsa ejus verba haec sunt; Immanitati 

 autem consentaneum est opponere earn qua supra humanitatem 

 est, Hero'icam sive Divinam virtutem. Et paulo post ; Nam ut 

 feres neque vitium neque virtus est, sic neque Dei. Sed hie quidem 

 status altius quiddam virtute est; ille aliud quiddam a vitio" 2 

 Plinius certe Secundus, ex licentia magniloquentiae ethnicae, 

 Trajani virtutem Divinae non tanquam imitamentum, sed tan- 

 quam exemplar, proponit, cum ait ; Opus non esse hominibus 

 alias ad Deos preces f under e, quam ut benignos ceque et propitios 

 se dominos mortalibus pr&starent, ac Trajanus prcestitisset. 3 

 Verum haec profanam ethnicorum jactantiam sapiunt, qui 

 umbras quasdam corpore majores prensabant. At religio vera 

 et sancta fides Christiana rem ipsam petit ; imprimendo animis 



1 In all the editions qua occurs instead of quas. I follow M. Bouillet in restoring 

 what is doubtless the true reading. 



2 A risk Eth. ad Nicom. vii. 1. 



3 " Pro nobis ipsis quidem hzec fuit summa votorum, ut nos sic arrarcnt quomoOo 

 tu." Plin. Puneg. c. 74. 



3 B r, 



