74H DE AUGMENTIS SC1ENT1ARUM 



tlecori et elegantiae morum in hoc fere sita sunt, ut quasi aiqua 

 lance et propriam dignitatem et aliorum metiamur et tueamur ; 

 quod etiam non male expressit T. Livius (licet alii rei intentus) 

 eo personse charactere: Ne (inquit) aut arrogans videar, aut 

 obnoxius ; quorum alterum est alienee libertatis obliti, alterum 

 suce. 1 Ex contraria vero parte, si Urbanitati et elegantia3 

 morum externae impensius studeamus, transeunt illae in af- 

 fectationem quandam deformem et adulterinam ; Quid enim 

 deformius 9 quam scenam in vitam transferre ? Quinetiam, licet 

 in excessum ilium vitiosum minime prolabantur, temporis tamen 

 minium in hujusmodi leviculis absumitur ; animusque ad curam 

 ipsarum, magis quam oportet, deprimitur. Ideoque sicut in 

 academiis adolescentes literarum studiosi, at sodalium congres- 

 sibus plus satis indulgentes, moneri soleant a prseceptoribus, 

 Amicos esse fares temporis; sic certe assidua ista in Conver- 

 sationis decorum animi intentio magnum gravioribus medita- 

 tionibus furtum facit. Deinde, qui primas adeo in Urbanitate 

 obtinent et ad hanc rem unam quasi nati videntur, hoc fere 

 habent, ut sibi ipsis in ilia sola complaceant, et ad virtutes 

 solidiores et celsiores vix unquam aspirent; quando e contra, 

 qui sibi in hac parte, defectus sunt conscii, decus ex bona ex- 

 istimatione quaerunt; ubi enim adest bona existimatio, omnia 

 fere decent ; ubi vero ilia deficit, turn demum a commoditate 

 morum atque Urbanitate subsidium petendum est. Porro, ad 

 res gerendas vix gravius aut frequentius reperias impedimentum, 

 quam hujusce decori externi curiosam nimis observationem ; 

 atque illud alterum, quod huic ipsi inservit ; nimirum anxiam 

 temporis atque opportunitatum electionem. Egregie enim 

 Salomon : Qui respicit ad ventos, non seminat ; qui respicit ad 

 nubes, non metif 1 : creanda siquidem nobis est opportunitas, 

 ejcpius quam opperienda. Ut verbo dicamus, urban a ista mo- 

 rum compositio veluti vestis animi est, et proinde vestis com- 

 moditates referre debet, Primum enim talis esse debet, ut sit 

 in usu communi; rursus, ut non sit nimis delicata aut sum- 

 ptuosa; deinde ita conficienda, ut si qua sit in animo virtus, 

 earn exhibeat maxime conspicuam ; si qua deformitas, eandem 

 Buppleat et occultet; postremo, et super omnia, ne sit nimis 



1 Liv. xxiii. 1 2. The original stands thus : " Si reticeam aut superbus aut ob- 

 noxius videar," and then as in the text. Compare with this maxim of Bacon's the 

 precept which Fenelon has given in the Lettres Spiritutlles. 



a Ecelesiast. xi. 4. 



