LIBEll OCTAVUS. 757 



et rein cito praetervolaturam, contemnunt. Legum vim et 

 authoritatem, ut reticula quaedam quibus res majores minime 

 cohiberi debeant, nil morantur. Consilia et precaution es in 

 longum prospicientes, ut somnia qua3dam et apprehensiones 

 melancholicas, rejiciunt. Viris revera prudentibus et rerum 

 peritis atque magni animi et consilii, dicteriis et facetiis 

 illudunt. Denique fundamenta omnia regiminis politici simul 

 labefactant. 1 Quod magis attendendum est, quia cuniculis et 

 non impetu aperto haec res agitur, neque coepit esse inter 

 homines (prout meretur) suspecta. 



PARABOLA. 



13. Princeps qui libenter pr&bet aures verbis mendacii, omnes 



servos habet improbos? 



EXPLICATIO. 



Cum princeps talis fuerit, ut susurronibus et sycophantis 

 absque judicio faciles et credulas aures praebeat, spirat omnino 

 tanquam a parte regis aura pestilens quae omnes servos ejus 

 corrumpit et inficit. Alii metus principis rimantur, eosque 

 narrationibus fictitiis exaggerant ; alii invidiae furias concitant, 

 praesertim in optimos quosque; alii criminationibus aliorum 

 proprias sordes et conscientias malas eluunt; alii amicorum 

 suorum honoribus et desideriis velificant, competitores eorum 

 calumniando et mordendo; alii fabularum argumenta contra 

 inimicos suos, tanquam in scena, componunt ; et innumera 

 hujusmodi. Atque haec illi qui ex servis principis ingenio 

 sunt magis improbo. At illi etiam qui natura probiores sunt 

 et melius morati, postquam in innocentia sua parum praesidii 

 esse senserint (quoniam princeps vera a falsis distinguere non 

 novit), morum suorum probitatem exuunt, et ventos aulicos 

 captant, iisque servilem in modum circumferuntur. Nihil enim 

 (ut ait Tacitus de Claudio) tutum est apud principem cujus 

 animo omnia sunt tanquam indita et jussa. 3 Atque bene Comi- 

 neus ; Prcestat servum esse principis cujus suspicionum non est 

 finis, quam ejus cujus credulitatis non est modus. 4 



1 These remarks may remind the reader of Beranger's sarcasm : 



" Un favori 



Qui se croyait un grand ministre 

 Quand de DOS maux il avait ri." Les Etoiles Filantes. 



2 Prov. xxix. 12. 



8 " &.'ed nihil arduum videbatur in animo principis cui non judicium non odium 

 erat nisi indita et jussa." Tac. Ann. xii. 3. 



4 See Philip de Cumines's tylemoirs, book i. c. 16. 



3 c 3 



