LIBER OCTAVUS. 765 



PARABOLA. 



27. Qui celat delictum, qucerit amicitiam; sed qui alter o 



sermone repetit, separat fcederatos. 1 



EXPLICATIO. 



Duplex concordiam tractandi et animos reconciliandi via ; 

 altera, quae incipit ab arnnestia ; altera quse a repetitione inju- 

 riarum, subjungendo apologias et excusationes. Equidem me- 

 mini sententiam viri admodum prudentis et politici ; Qui pacem 

 tractat, non repetitis conditionibus dissidii, is magis animos dulce- 

 dine concordice fallit quam csquitate componit. Verum Salomon, 

 illo scilicet prudentior, in contraria opinione est ; et amnestiam 

 probat, repetitionem prohibet. Etenim in repetitione haec 

 insunt mala ; turn quod ea sit veluti unguis in ulcer e; turn quod 

 periculum impendeat a nova altercatione (siquidem de injuri- 

 arum rationibus inter partes nunquam conveniet) ; turn denique 

 quod deducat rem ad apologias ; at utraque pars malit videri 

 potius offensam remisisse, quam admisisse excusationem. 



PARABOLA. 



28. In omni opere bono erit abundantia ; ubi autem verba sunt 



plurima, ibi frequenter egestas? 

 EXPLICATIO. 



Separat Salomon hac Parabola fructum laboris linguse et 

 laboris manuum ; quasi ex altero proveniat egestas, ex altero 

 abundantia. Etenim fit fere perpetuo ut qui multa effutiant, 

 jactent multa, multa promittant, egeni sint, nee emolumentum 

 capiant ex illis rebus de quibus loquuntur. Quinetiam, ut 

 plurimum, industrii minime sunt aut impigri ad opera, sed tan- 

 tummodo sermonibus se, tanquam vento, pascunt et satiant. 

 Sane, ut poeta loquitur, Qui silet est Jirmus. 3 Is qui conscius 

 est se in opere proficere, sibi plaudit et tacet ; qui vero e contra 

 conscius est auras se inanes captare, multa et mira apud alios 

 praedicat. 



PARABOLA. 

 29. Melior est correptio manifesta, quam amor occultus. 4 



EXPLICATIO. 



Reprehendit Parabola mollitiem amicorum, qui amicitiaa 

 privilegio non utuntur in admonendo libere et audacter amicos, 



1 Prov. xvii. 9. 2 Prov. xiv. 23. 



8 Ovid, Remed. Amor. 697. * Prov. xxvii. 5. 



