768 DE AUGMENTIS SCIENT1ARUM 



PAKABOLA. 



33. Qui laudat amicum voce alta, surgendo mane, erit UK loco 



mafedictionzs. 1 



EXPLICATIO. 



Laudes moderatae, et tempestivae, et per occasionem prolatae, 

 famae hominum atque fortunas plurimum conferunt ; at immo- 

 deratae, et streperae, et importune effusae, nihil prosunt: imo 

 potius, ex senteritia Parabolas, impense nocent. Primo enim 

 manifesto se produnt, aut ex nimia benevolentia oriundas, aut 

 ex composito affectatas ; quo collaudatum potius falsis praeconiis 

 demereantur quam veris attributis ornent. Secundo, laudes 

 parcae et modestae invitant fere praesentes, ut ipsis etiam aliquid 

 adjiciant; profusae contra et immodica3, ut aliquid demant et 

 detrahant. Tertio (quod caput rei est) conflatur illi invidia, 

 qui nimium laudatur; cum laudes omnes nimiae videantur 

 spectare ad contumeliam aliorum qui non minus merentur. 



PARABOLA. 



34. Quomodo in aquis resplendent fades, sic corda hominum 



manifesta sunt prudentibus.'* 



EXPLICATIO. 



Distinguit Parabola inter mentes prudentium et caeterorum 

 hominum; illas aquis aut speculis comparans, quae species et 

 imagines rerum recipiunt; cum alterae similes sint terrae, aut 

 lapidi impolito, in quibus nihil reflectitur. Atque eo magis 

 apte comparatur animus hominis prudentis ad speculum, quia 

 in speculo imago propria spectari possit una cum imaginibus 

 aliorum ; id quod oculis ipsis sine speculo non conceditur. Quod 

 si animus prudentis adeo capax sit, ut innumera ingenia et 

 mores observare et internoscere possit, superest ut detur opera 

 quo reddatur non minus varius applicatione quam repraesen- 



tatione ; 



Qui sapit, innumeris moribus aptus erit. 8 



Atque his Salomonis Parabolis diutius fortasse immorati 

 sumus, quam pro modo exempli ; dignitate et rei ipsius et au- 

 thoris longius provecti. 



Neque tantum in usu erat apud Hebraeos, sed alibi etiam 

 priscorum sapientibus frequentissimum ; ut si cujuspiam ob- 

 servatio in aliquid incidisset quod vitae communi conducibile 



1 Prov. xxvii. 14. 2 Prov. xxvii. 19. ' Ovid, De Arte Amand. 1. 760. 



