770 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



tiam ; altera, tanquam a circumferentia ad centrum. Est enim 

 prudentia quaedam consilii aliis impertiendi ; est vero et alia 

 suis rebus prospiciendi ; atque hae nonnunquam conjunguntur, 

 saepius separantur. Multi siquidem in suis ipsorum rationibus 

 instituendis prudentissimi sunt, qui tamen in rebuspublicis ad- 

 ministrandis aut etiam consiliis dandis nihil valent; formicae 

 similes, quae creatura sapiens est ad sese tuendum, sed horto 

 plane noxia. Haec virtus sibi sapiendi Romanis ipsis, licet pa- 

 triae optimis curatoribus, non ignota fuit : unde Comicus, Nam 

 pol sapiens fingit fortunam sibi. 1 Quin et in adagium apud 

 ipsos versum est, Faber quisque fortune proprice 2 : et Livius 

 hanc ipsam Catoni Majori tribuit ; In hoc viro tanta vis animi 

 et ingenii inerat, ut quocunque loco natus esset sibi ipse fortunam 

 facturus videretur* 



Hoc genus Prudentiae, si quis ipsum profiteatur et palam 

 venditet, semper habitum est non modo non politicum, verum 

 etiam infaustum quiddam et inauspicatum : sicut in Timotheo 

 Atheniensi observatum est ; qui, postquam prseclara multa 

 facinora in decus et commodum civitatis suae edidisset, atque 

 administrationis suae (sicut turn moris erat) populo rationem 

 redderet, singula conclusit hac clausula ; Atque in hac re For- 

 tunes partes fuerunt nullce. 4 Contigit vero, ut post id temporis 

 nunquam ei quicquam foeliciter cesserit. Sane nimis elatum 

 hoc et altum sapiens, eodem spectans quo Ezechielis illud de 

 Pharaone ; Dicis, Fluvius est meus, et ego fed memetipsum 5 ; aut 

 illud Habacuc prophetae ; Exultant et sacrificant reti suo 6 : aut 

 illud etiam poetae, de contemptore Deum Mezentio ; 



Dextra mihi Deus, et telum quod missile libro, 

 Nunc adsint." 7 



Denique Julius Caesar nunquam (quod memini) impotentiam 

 cogitationum suarum arcanarum prodidit, nisi simili dicto. 

 Cum enim aruspex ei referret exta reperta fuisse non bona, 

 admurmuravit submisse ; Erunt l&tiora cum volo 8 : quod etiam 

 dictum mortis suae infortunium non diu praecessit. Verum 

 excessus iste fiduciae (ut diximus) res, ut profana, ita semper 

 info3lix. Quapropter viris magnis et vere sapientibus visum, 



" Nam sapiens quidem pol ipse fingit fortunam sibi." 



PLAUT. Trinummus, ii. 2. 84. 



2 Appius Claudius is said to have been the author of this commonly quoted sentence. 



8 Livy, xxxix. 40. * Plut. in Sylla, c. 6. * Ezek. xxix. 3. 



6 Habak. i. 16. 7 Virg. ^)n. x. 773. 8 Sueton. in Julio, c. 77. 



