LIBER OCTAVUS. 771 



successus quoslibet fcelicitati suas, non virtuti ant industriae, 

 tribuere : nam et Sylla Fodicem se, non Magnum cognominavit ' ; 

 et Caesar (melius quam supra) ad navis gubernatorem : C&sarem 

 velds, et Fortunam ejus. 2 



Attamen istae sententiae; Faber quisque fortunes suce; Sapiens 

 dominabitur astris 3 ; Invia virtuti nulla est via 4 ; ac similes ; si 

 intelligantur et adhibeantur potius pro calcaribus ad industriam 

 quam pro stapedibus ad insolentiam, magisque ut progignant in 

 hominibus decretorum constantiam et robur quam arrogantiam 

 et jactantiam, tanquam sanae et salutares merito habitae sunt, ac 

 proculdubio in pectoribus hominum magnanimorum sedem non- 

 nullam occuparunt ; eousque, ut cogitationes tales quandoque 

 aegre dissimulent. Videmus enim Augustum Caesarem (qui, 

 cum avunculo suo comparatus, potius ab illo diversus quam 

 inferior fuit, sed vir certe paulo moderatior) sub finem vitae 

 petiisse ab amicis qui lectum ejus circumstabant, ut postquam 

 expirasset sibi plauderent ; quasi conscius sibi fuisset, Mimum 

 vita a se commode transactum. 5 Haec quoque doctrinae portio 

 inter Desiderata numeranda est ; non quin in praxi, etiam nimio 

 plus quam oportet, usurpata sit et frequentata; verum quod 

 libri de ilia silent. Quamobrem ex more nostro, sicut in 

 priore, nonnulla ejus capita recensebimus ; eamque Fabrum 

 Fortunes, sive (ut diximus) Doctrinam de Ambitu Vita, nomi- 

 nabimus. 



Ac primo quidem intuitu novum quoddam et insolitum 

 argumentum tractare videbor, docendo homines quomodo For- 

 tunae suae Fabri fieri possint : doctrinam certe, cui quivis 

 libenter se discipulum addixerit, donee difficultatem ejusdem 

 habuerit perspectam. Non enim leviora sunt aut pauciora aut 

 minus ardua quae ad Fortunam comparandam requiruntur, quam 

 quas ad Yirtutem ; resque est aeque difficilis ac severa, fieri vere 

 Politicum ac vere Moral em. At hujus Doctrinae pertractatio 

 plurirnum ad literarum turn decus turn pondus pertinet. Inter- 

 est enim inprimis honoris literarum, ut homines isti pragmatici 

 sciant eruditionem haudquaquam aviculae qualis est alauda 



1 VidePlut. in Sylla, c. 6. 2 Plut. De Roman. Fortun. p. 319. 



3 This sentence is ascribed to Ptolemy by Cognatus. 



4 Ovid, Met xiv. 113. 



5 " Amicos admissos percunctatus Ecquid vidcretur mi mum vitae comrnode trans- 

 egisse, adjecit et clausulam : 



A6rf ttpfaov, /col irdvTes u/we 

 Sueton. in Aug. c. 99 



3 D 2 



