782 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



mum pollet fingat diffidentem ; quemadmodum fieri videmus in 

 poetis ; poeta enim carmina sua recitante, si unum all quern ver- 

 siculum non admodum dixeris probandum, audias illico ; Atque 

 hie versus pluris mihi constitit, quam reliquorum plurimi. Turn 

 vero alium quempiam versum adducet quasi sibi suspectum, et 

 de eo quid putes sciscitabitur, quern satis norit inter plurimos 

 esse optimum et censurae minime obnoxium. Ante omnia vero 

 ad hoc quod nunc agitur, ut scilicet specimen sui quis edat 

 coram aliis illustre et jus suum in omnibus retineat, nil magis 

 interesse judico quam ne quis per nimiam suam naturae bonita- 

 tem et suavitatem se exarmet et injuriis et contumeliis exponat; 

 quin potius in omnibus aliquos animi liberi et generosi, et non 

 aculei minus quam mellis intra se gestantis, igniculos subinde 

 emittat. Quae quidem munita vitae ratio, una cum prompto et 

 parato ad se a contumeliis vindicandum animo, aliquibus ex 

 accidente imponitur et necessitate quadam inevitabili, propter 

 aliquid infixum in persona aut fortuna sua; veluti fit in de- 

 formibus et spuriis et ignominia aliqua mulctatis ; unde hujus- 

 modi homines, si virtus non desit, fcelices plerunque evadunt. 



Quod vero ad se declarandum attinet ; id alia res omnino est 

 ab ostentatione sui, de qua diximus. Neque enim ad yirtutes 

 aut defectus hominum refertur, sed ad actiones vitae particulares. 

 Qua in parte nihil invenitur magis politicum, quam ut medio- 

 critas quaedam servetur prudens et sana, in sensa animi circa 

 actiones particulares aperiendo aut recondendo. Licet enim 

 profunda taciturnitas, et consiliorum occultatio, et is rerum 

 gerendarum modus qui omnia coecis et (ut modernae linguae 

 potius loquuntur) surdis artibus et mediis operatur, res sit et 

 utilis et mirabilis ; tamen non raro evenit, ut (quod dicitur) 

 Dissimulatio errores pariat, qui dissimulator em ipsum illaqueant. 

 Nam videmus viros politicos maxime omnium insignes, libere 

 et indissimulanter fines quos peterent palam proferre non dubi- 

 tasse. Sic L. Sylla manifesto prae se tulit, Se omnes mortales 

 vel fcelices vel inf (slices fieri cupere, prout sibi essent vel amid vel 

 inimici. Sic Caesar, cum primum profectus est in Gallias, nil 

 veritus est profiteri, Se malle primum esse in villa obscura quam 

 secundum Roma. 1 Idem Caesar, coepto jam bello, dissimulatorem 

 minime egit, si audiamus quid Cicero de illo praedicet. Alter 

 (Csesarem innuens) non recusat, sed quodammodo postulat, ut (ut 



1 See Plutarch's Apophthegms. 



