LIBER OCTAVOS. 783 



esf) sic appelletur Tyrannus. 1 Similiter videmus, in epistola 

 quadam Ciceronis ad Atticum, quam minime fuerit Augustus 

 Caesar dissimulator ; qui in ipso ingressu ad res gerendas, cum 

 adhuc senatui esset in deliciis, solitus tamen erat in concionibu r . 

 apud populum jurare ilia formula ; Ita parentis honores consequi 

 Itceat. 2 Illud autem non minus quiddam erat quam ipsa 

 tyrannis. Verum est, ad invidiam paululum leniendam, soli- 

 turn eum simul ad statuam Julii Caesaris, quae in rostris posita 

 erat, manum protendere. Homines autem ridebant, et plaude- 

 bant, et admirabantur, et inter se ita loquebantur ; Quid hoc est 9 

 Qualis adolescens! Sed tamen nihil malitiae in eo suspicabantur, 

 qui tarn candide et ingenue quod sentiret loqueretur. Et isti 

 quidem, quos nominavimus, prospera omnia consecuti sunt; 

 Pompeius contra, qui ad eosdem tendebat fines, sed viis magis 

 umbrosis et obscuris (sicut Tacitus de eo loquitur, Occultior non 

 melior 3 ; atque Sallustius similiter idem insimulat, Ore probo, 

 animo inverecundo 4 ), id prorsus agebat et innumeris technis 

 moliebatur, ut cupiditates suas et ambitionem alte recondendo 

 interim rempublicam in anarchiam et confusionem redigeret, 

 quo ilia se necessario in sinus ejus conjiceret, atque hoc pacto 

 summa rerum ad eum deferretur quasi invitum et renitentem. 

 Cum vero hoc se putaret consecutum, factus consul solus (quod 

 nun quam cuiquam contigisset), nihilo plus ad fines suos proficie^ 

 bat ; eo quod etiam illi qui proculdubio eum fuissent adjuturi, 

 quid vellet non perciperent. Adeo ut tandem coactus sit tritam 

 et vulgarem inire viam ; ut scilicet, praetextu se Caesari oppo- 

 nendi, arma et exercitum compararet. Adeo lenta, casibus 

 obnoxia, et plerunque infoelicia, solent esse ea consilia quae 

 profunda dissimulation e obteguntur ! Qua de re idem sensisse 

 videtur Tacitus, cum simulationis artificia tanquam inferioris 

 subsellii prudentiam constituit, prae artibus politicis : illam 

 Tiberio, has vero Augusto Caesari attribuens. Etenim, de 

 Livia verba faciens, sic loquitur ; quod fuisset ilia cum artibus 

 mariti et simulatione filii bene composita. 5 



Quod ad ammumjlectendum et effingendum attinet; totis viri- 

 bus certe incumbendum ut animus reddatur occasionibus et 

 opportunitatibus obsequens, neque ullo modo erga eas durus 



1 Cicero, Ep. ad Attic, x. 4. 2 Ibid. xvi. 15. 



3 Tac. Hist. ii. 38. 



4 See, for the fragment, of Sallust here referred to, Suetonius De Claris Gramma" 

 lids, c. 15. 



5 Tac. Annal. v. 1 



