LIBER OCTAVUS. 787 



facultatum altera, alter! non conjuncta, manca omnino et im- 

 perfecta censenda est. 



Quartum est Praeceptum, ut nihil suscipiamus in quo necesse 

 sit temporis plurimum insumere ; verum ut versiculus ille au- 

 rem semper vellicet; 



Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus. 1 



Neque alia subest causa cur ii qui professionibus laboriosis aut 

 rebus similibus se addixerunt, veluti jureconsulti, oratores, 

 theologi doctiores, librorum scrip tores, et hujusmodi, in fortuna 

 sua constituenda et proinovenda minus sint solertes, quam quod 

 tempore (alias scilicet insumpto) indigent ad particularia per- 

 noscenda, opportunitates captandas, et machinas quae ad fortu- 

 nam suam spectent comminiscendas et meditandas. Quinetiam 

 in aulis principum et rebuspublicis eos reperias et ad fortunam 

 suam promovendam et ad aliorum invadendam maxime efficaces, 

 qui nullo publico munere funguntur, sed in hoc de quo loqui- 

 mur Ambitu Yitae perpetuo occupantur. 



Quintum est Praeceptum, ut Naturam quodammodo imite- 

 mur, quae nihil facit frustra. Id quod factu non erit adrnodum 

 difficile, si negotia nostra omnium generum perite commis- 

 ceamus et contexamus. In singulis enim actionibus ita 

 animus est instituendus et praeparandus, atque intentiones 

 nostrae alias aliis substernendae et subordinandas, ut si in aliqua 

 re voti compotes in summo gradu fieri non possimus, in secundo 

 tamen liceat consistere, imo vel in tertio ; quod si nee in 

 aliqua omnino parte rei haerere aut consistere possimus, turn 

 vero ad alium quempiam (praeter destinatum) finem operam im- 

 pensam flectamus ; sin nee iuprcesenti aliquem fructum demetere 

 queamus, saltern aliquid ex ea extrahamus quod in futurum 

 prosit ; si vero nihil solidi nee in praesenti nee in futuro inde 

 elicere detur, satagamus saltern ut aliquid existimationi nostrae 

 inde accrescat ; et alia id genus ; rationes semper a nobis ipsis 

 exigendo, quibus constet nos fructus aliquid, plus minu?, ex 

 singulis actionibus et consiliis nostris percepisse; neque ullo 

 modo permittendo, ut tanquam confusi ac consternati animum 

 illico despondeamus, si forte scopum principalem non licuerit 

 attingere. Nihil enim minus convenit viro politico, quam 

 uni rei unice esse intentum. Qui enim hoc facit occasionum 



1 Virg. Georg. iii. 284. 

 3 E 2 



