LIBER OCTAVUS. 789 



adipiscuntur. Verum sicut Cicero, oratorem perfectum depin- 

 gens, non id vult ut causidici singuli tales esse debeant ant 

 possint : ac rursus, sicut in principe aut aulico describendo 

 (quod nonnulli tractandum susceperunt 1 ) modulus effingitur 

 prorsus secundum artis perfectionem, non autem secundum 

 practicam vulgatam ; idem et nos in Politico instruendo praesti- 

 timus ; Politico (inquam) quoad for tunam propriam. 



Enimvero illud utique monendum, Praecepta quae circa hanc 

 rem delegimus et proposuimus, omnia ex genere eorum esse 

 quae Bona Artes vocantur. Quod enim ad Malas Artes attinet, 

 si quis Macciavello se dederit in disciplinam, qui praecipit virtu- 

 tern ipsam non magnopere curandam, sed tantum speciem ejus in 

 publicum versam ; quia virtutis fama et opinio homini adjumento 

 sit, virtus ipsa impedimento ; quique alio loco praecipit ut homo 

 politicus illud tanquam fundamentum prudentia suce substernat ; 

 quod prcesupponat homines non recte nee tuto ad ea quce volumus 

 flecti aut adduci posse, prater quam solo metu ; ideoque det operam 

 ut omnes, quantum in se est, obnoxii sint, atque in periculis et 

 angustiis constituti 2 : ita ut politicus suus videatur esse, quod 

 Itali dicunt, seminator spinarum; aut si quis axioma illud quod 

 a Cicerone citatur amplecti velit; Cadant amid, dummodo 

 inimici inter cidant* \ sicut Triumviri fecerunt, qui inimicorum 

 interitum amicissimorum exitio redimebant ; aut si quis L. Ca- 

 tilinas imitator esse velit, ut rerumpublicarum incendiarius fiat 

 et perturbator, quo melius in aquis turbidis piscari et fortunam 

 Buam expedire possit ; Ego (inquit), si in fortunis meis incen- 

 dium sit excitatum, id non aqua sed ruina restinguam* ; aut si 

 quis illud Lysandri ad se transferat, qui dicere solebat pueros 

 placentis, viros perjuriis alliciendos 5 ; cum aliis ejusdem farinae 

 pravis ac perniciosis dogmatibus ; quorum (ut fit in caeteris 

 rebus omnibus) major est numerus quam rectorum et sanorum ; 

 si quis (inquam) hujusmodi inquinata prudentia delectetur ; 

 non ierim inficias eum (quandoquidem legibus charitatis et vir- 

 tutis omnibus seipsum solutum fortunaa solummodo manciparit) 

 posse majore compendio et celerius fortunam suam promovere. 



1 The allusion is probably to Macchiavelli's Principe, and to the Cortigiano of Cas- 

 tiglione. 



2 See for these two quotations Macchiavelli's Principe, c. 17, 18. 



8 "Pereant amici dummodo inimici intercidant." Cicero, Pro Deiotar. c. 9 



4 See Cicero, Pro Muraen. c. 25.; and compare Sallust, Catil. c. 31. 



5 Plutarch in Lysand. c. 8. The saying seems, however, not to be Lysander's. He 

 apparently onlv adopted it from Polycrates of Samos. 



3 K 3 



