LIBER OCTAVUS. 815 



accumulatione legum i t mtia 9 prassertim admixtis obsoletis; vel a 

 description earum ambigua aut minus perspicua et dilucida ; vel 

 a modis enucleandi juris neglectis aut non bene institutis ; vel 

 denique a contradictions et vacillatione judiciorum, 



De Accumulatione Lcgum nimia. 

 APHOKISMUS 53. 



Dicit Propheta ; Pluet super eos laqueos. 1 Non sunt autem 

 pejores laquei quam laquei legum, praesertim poenalium; si 

 numero immensae, et temporis decursu inutiles, non lucernam 

 pedibus praebeant, sed retia potius objiciant. 



APHORISMUS 54. 



Duplex in usum venit Statuti Novi condendi ratio. Altera 

 statuta priora circa idem subjectum confirmat et roborat ; dein 

 nonnulla addit aut mutat. Altera abrogat et delet cuncta quae 

 ante ordinata sunt, et de integro legem novam et uniformem 

 substituit. Placet posterior ratio. Nam ex priore ratione 

 ordinationes deveniunt complicatae et perplexae ; et quod instat 

 agitur sane, sed Corpus Legum interim redditur vitiosum. In 

 posteriore autem, major certe est adhibenda diligentia, dum de 

 lege ipsa deliberatur ; et anteacta scilicet evolvenda et pensi- 

 tanda antequam lex feratur ; sed optime procedit per hoc legum 

 concordia in futurum. 



APHORISMUS 55. 



Erat in more apud Athenienses, ut contraria legum capita 

 (quae Anti-Nomias vocant) quotannis a sex viris examinaren- 

 tur ; et quae reconciliari non poterant proponerentur populo, ut 

 de illis certum aliquid statueretur. 2 Ad quorum exemplum, ii 

 qui potestatem in singulis politiis legum condendarum habent, 

 per triennium, aut quinquennium, aut prout videbitur, Anti- 

 Nomias retractanto. Eas autem a viris ad hoc delegatis 

 prius inspiciantur et praeparentur, et demum Comitiis exhi- 

 beantur ; ut quod placuerit, per suffragia stabiliatur et figatur. 



APHOKISMUS 56. 



Neque vero contraria legum capita reconciliandi, et omnia (ut 

 loquuntur) salvandi, per distinctiones subtiles et quaesitas, nimis 



1 Psalm xi. 6. 



2 The sex viri here mentioned are the OefffiodtTai. See Schoman, De Com. Athen. 

 p. 259. The word Antinomia is used in the sense of a contradiction between different 

 laws by Justinian. In Plutarch ( Symposiaca, ix. 13.) it is nearly equivalent to what 

 Jurisconsults designate by the phrase " casus perplexus." 



