LIBER NONUS. 835 



dum. Neque nunc de authoritate eas interpretandi loquimur, quae 

 in consensu Ecclesiae firmatur ; sed de modo interpretandi. Is 

 duplex est ; Methodicus, et Solutus. Etenim latices isti divini, 

 qui aquis illis ex puteis Jacob! in infinitum praestant, similibus 

 fere hauriuntur et exhibentur modis qui bus aquae naturales 

 ex puteis solent. Has siquidem aut sub primum haustum in 

 cisternas recipiuntur, unde per tubos complures ad usum com- 

 mode diduci possunt ; aut statim in vasa infunduntur, subinde 

 prout opus est utendae. Atque modus ille prior Methodicus 

 Theologiam nobis tandem peperit Scholasticam ; per quam Do- 

 ctrina Theologica in Artem, tanquam in cistern am, collecta est, 

 atque inde Axiomatum et Positionum rivuli in omnes partes 

 sunt distributi. At in interpretandi modo Soluto duo inter- 

 veniunt excessus: alter ejusmodi praesupponit in Scripturis 

 perfectionem, ut etiam omnis philosophia ex earum fontibus 

 peti debeat; ac si philosophia alia quaevis, res profana esset 

 et ethnica. Haec intemperies in schola Paracelsi praecipue, 

 necnon apud alios invaluit : initia autem ejus a Rabbinis et 

 Cabalistis defluxerunt. 1 Verum istiusmodi homines non id 

 assequuntur quod volunt ; neque enim honorem, ut putant, 

 Scripturis deferunt ; sed easdem potius deprimunt et polluunt. 

 Crelum enim materiatum et terram qui in Verbo Dei quae- 

 siverit (de quo dictum est ; Ccdum et Terra pertransibunt, 

 Verbum autem meum non pertransibit 2 ), is sane transitoria inter 

 aeterna temere persequitur. Quemadmodum enim Theologiam 

 in Philosophia quserere, perinde est ac si vivos quaeras inter 

 mortuos ; ita e contra Philosophiam in Theologia quaerere, non 

 aliud est quam mortuos quaerere inter vivos. Alter autem 

 interpretandi modus (quern pro excessu statuimus) videtur primo 

 intuitu sobrius et castus ; sed tamen et Scripturas ipsas dede- 

 corat, et plurimo Ecclesiam afficit detrimento. Is est (ut verbo 

 dicamus) quando Scripturae divinitus inspiratae eodem quo 

 Scripta Humana explicantur modo. Meminisse autem oportet, 

 Deo Scripturarum Authori duo ilia pateie quae humana ingenia 

 fugiunt; Secreta nimirum Cordis, et Successiones Temporis. 

 Quamobrem, cum Scripturarum dictamina talia sint ut ad cor 

 scribantur, et omnium saeculorum vicissitudines complectantur ; 

 cum aeterna et certa prasscientia omnium haeresium, contradi- 

 ctionum, et status Ecclesiae varii et mutabilis, turn in communi 



1 In support of tlvs statement, see Tennemann's History of Philosophy. 

 * St. Mark, xiii. 31. 



3 H 2 



