TEMPORIS PARTUS MASCULUS. 17 



ingenii commenta, nee verborum umbras, nee religi- 

 onem admistam, nee observationes quasdam populares, 

 vel experimenta quagdam nobilia in theoriaa fabulas 

 concinnata ; sed revera naturam cum fetibus suis tibi 

 addicturus et mancipaturus ; num videor dignum argu- 

 mentum prse manibus habere, quod tractandi vel ambi- 

 tione vel inscitia vel vitio quovis polluam ? Ita sim 

 (fili) itaque human! in universum imperii angustias 

 nunquam satis deploratas ad datos fines proferam (quod 

 milii ex humanis solum in votis est), ut tibi optima fide, 

 atque ex altissima mentis meae providentia, et explora- 

 tissimo rerum et animomm statu, haec traditurus sim 1 

 modo omnium maxime legitimo. Quis tandem (in- 

 quies) est modus ille legitimus ? Quin tu mitte artes 

 et ambages, rem exhibe nudam nobis, ut judicio nostro 

 uti possimus. Atque utinam (fili suavissime) eo loco 

 sint res vestrse, ut hoc fieri posset. An tu censes, cum 

 omnes omnium mentium aditus ac ineatus obscuris- 

 simis idolis, iisque alte haerentibus et inustis, obsessi et 

 obstruct! sint, veris rerum et nativis radiis sinceras et 

 politas areas adesse ? Nova est ineunda ratio, qua 

 mentibus obductissimis illabi possimus. Ut enim phre- 

 neticorum deliramenta arte et ingenio subvertuntur, vi 

 et contentione eflferantur, omnino ita in hac universal! 

 insania mos gerendus est. Quid ? leviores illae condi- 

 tiones, quaa ad legitimum scientiaa tradendas modum 

 pertinent, an tibi tarn expedite et faciles videntur ? ut 

 modus innocens sit, di est, null! prorsus errori ansam et 

 occasionem pnebeat ? ut vim quandam insitam et inna- 

 tam habeat turn ad fidem conciliandam, turn ad pellen- 

 das injurias temporis, adeo ut scientia ita tradita veluti 

 planta vivax et vegeta quotidie serpat et adolescat ? ut 



1 So in the original ; a mistake probably for sum. J. S. 

 VOL. vn. 2 



