26 TEMPORIS PARTUS MASCULUS. 



quibus* haustis tumens et semisophista, et brevitate (de 

 illius aetatis more) tectus, oracula demum (ut his pla- 

 cet) pandit, quorum ii se interpretes haberi ambiunt ; 

 cum revera nihil aliud agat, quam aut sophistica quae- 

 dam PIT abruptas et suspensas sententias tradens red- 

 argutioni subducat, aut rusticorum observationes su- 

 percilio donet. Atque ad hujus quidem viri instituta, 

 non tarn improba quam inutilia, proxime (ut etiam 

 vulgo creditur) accedit Cornelius Celsus ; sed intentior 

 sophista, et historia3 modificatae magis obstrictus, idem 

 moralem moderationem scientiae progressibus aspergens, 

 et errorum extrema amputans, non prima evellens. 

 Atque de istis verissima quidem haec sunt. Nunc au- 

 tem sciscitantem te audio (fili) an non forte deteriora, ut 

 fit, voluere ; prsesertim cum status scientiae sit semper 

 fere democraticus ? An non tempus veluti flumen 

 levia et inflata ad nos devexit, solida et gravia demer- 

 sit ? Quid veteres illi veritatis inquisitores Heraclitus, 

 Democritus, Pythagoras, Anaxagoras, Empedocles, et 

 alii, alienis non propriis scriptis noti ? Quid denique 

 de silentio et secretis antiquitatis statuis ? Ego (fili) 

 ut tibi (ex more meo, id est usu tuo) respondeam, an- 

 tiquitatis fragmentum unu'm aut alterum (inventorum 

 dico non librorum) agnosco : idque ipsum tamen magis 

 ut diligentiae et ingenuitatis specimen, quam scientia* 

 autlioris. De iis vero rebus, quse cum vestigiis suis 

 an fi njvre, si innuerem laboriosa esse ista conjecturarurn 

 aucupia, nee consentaneum me utilitates in posterum 

 humane generi parantem ad antiquitatis philologiam 

 :iv<li, sat scio pro modestia tua acquiesceres. 

 Vemntamen ut pcrspicere possis quam res prxsentes 

 vati-s sint, quamque et futuras et pncteritas 

 sistant, decrevi utriusque temporis tabulis (qua? 



