DELIXEATIO ET ARGUMENTUM. 51 



bet requiruntur homini optato ad manum suppeterent, 

 nil opus foret magnopere ista separatim tractare. 

 Verum cum operatic humana in multo majores an- 

 gustias compellatur quam scientia, propter individui 

 multiplices necessitates et inopias ; adeo ut ad partem 

 operativam requiratur saepius non tarn sapientia univer- 

 salis et libera de eo quod fieri potest, quam prudentia 

 sagax et solers ad delectum eorum quse prassto sunt ; 

 ista tractatu felicius disjungi consentaneum est. Quare 

 et ministrationis eandem partitionem faciemus, ut aut 

 parti contemplative aut actives ministretur. Atque 

 quod ad partem contemplativam attinet, ut verbo dica- 

 mus, in uno plane sunt omnia. Hoc ipsum non aliud 

 est, quam ut verum constituatur axioma, sive idea 1 

 copulata ; haec enim est veritatis portio soli da, cum sim- 

 plex notio instar superficiei videri possit. Hoc autem 

 axioma non elicitur aut efformatur, nisi per inductionis 

 formam legitimam et propriam ; quse experientiam sol- 

 vat et separet, atque per exclusiones et rejectiones 

 debitas necessario concludat. Vulgaris autem inductio 

 (a qua tamen principiorum ipsorum probationes petun- 

 tur) puerile quiddam est, et precario concludit, peric- 

 ulo ab instantia contradictoria exposita ; adeo ut clia- 

 lectici de ea nee serio cogitasse videantur, fastidientes 

 et ad alia properantes. Illud interim manifestum est, 

 quse per inductionem cujusvis generis concluduntur, si- 

 mul et inveniri et judicari, nee a principiis aut me- 

 diis pendere, sed mole stare sua, neque aliunde pro- 

 bari. Multo magis necesse est ea qua3 ex vera in- 



1 Gruter's copy has idem copulata ; obviously a misprint ; which Black- 

 bourn attempted to correct by silently substituting copulatum ; a reading in 

 which all subsequent editors have acquiesced, including M. Bouillet. I 

 cannot doubt however that the error was in idem, and that the reading 

 which I have introduced into the text is the true one. 



