REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 59 



ingressum ad eos virum quendam, 1 aspectus (ut ei vide- 

 batur) admodum placidi et sereni ; nisi quod oris com- 

 positio erat tanquam miserantis ; cui cum omnes assur- 

 rexissent : Ille circumspiciens et subridens, nunquam, 

 inquit, existimavi potuisse fieri, ut otium omnium ves- 

 truin, cum singulos recognosco, in unum atque idem 

 tempus coincident ; idque quomodo evenerit, satis mi- 

 rari non possum. Cumque unus ex coetu respondisset, 

 eum ipsum hoc otium illis fecisse, cum quae ab ipso 3 

 exspectarent illi ducerent omni negotio potiora : Atque 

 (ut video) inquit, universa ilia jactura ejus quod hie 

 consumetur temporis, quo certe vos separati multis nior- 

 talibus profuissetis, ad meas ration es accedet. Quod si 

 ita est, videndum profecto ne vos diutius morer ; simul 

 consedit, absque suggesto aut cathedra, sed ex aequo 

 cum caeteris ; atque hujusmodi quaedam apud eum con- 

 sessum verba fecit. Nam aiebat qui haac narrabat, se 

 ilia turn excepisse ut potuit ; licet cum apud se una 

 cum illo amico suo, qui eum introduxerat, ea recognos- 

 ceret, fateretur ea longe inferiora iis quae turn dicta 

 essent visa esse. Exemplum autem orationis, 3 quod 

 circa se habebat, proferebat. Illud ita scriptum erat : 

 Vos certe, filii, homines estis: hoc est, ut ego existimo, 

 non animantes erecti, sed Divi mortales. 4 Deus, mundi 

 conditor et vestrum, animas vobis donavit mundi ipsius 

 capaces ; nee tamen eo ipso satiandas. Itaque fidem 

 vestram sibi seposuit et retinuit, 6 mundum sensui at- 

 tribuit ; neutra autem oracula clara esse voluit, sed in- 



1 inyressus egt ad eos vir quidam. MS. 



2 So MS. Gruter's copy has illo. 



8 oratumis, quam exceptrat. MS. 



4 toMMMf estis et moriahs ; nee conditionis vestrce tantwn pceniteat si natwa 

 resins satis memineiit!$. MS. 

 * tt rttinuit omitted in MS. 



