62 REDARGUTIO PHILOSOPHIAROI. 



sed quae seqtmntur optime. Nullo enim modo ille utilis 

 rebus humanis, qui tot egregia ingenia, tot (inquam) 

 libera capita in servitutem redegerit. Itaque, filii, 

 de copia vestra audistis quam arcta, quam ad paucos 

 redacta. Divitiae enim vestrae sunt paucomm census. 1 

 De utilitate jam attendite. At quern tandem aditum 

 ad mentes et sensus vestros, non dicam impetrabimus 

 (vos enim benevoli), sed struemus aut machinabimur, 

 res siquidem difficilis ? Quo fomite, qua accensione 

 lumen vobis innatum excitabimus, idque a praestigiis 

 luminis adventitii et infusi liberabimus? Quomodo, 

 inquam, nos vobis dabimus, ut vos vobis reddamus? 

 Infmita pragjudicia facta sunt, opiniones haustae, re- 

 ceptse, sparsas. Theologi multa e philosophia ista sua 

 fecerunt, et speculativam quandam ab utraque doctrina 

 coagmentatam condiderunt. Viri civiles, qui ad exis- 

 timationis suae fructum pertinere putant ut docti ha- 

 beantur, multa ubique ex eadem scriptis suis et ora- 

 tionibus inspergunt. Etiam voces, filii, et verba ex 

 dictamine ejusdem philosophies, et secundum ejus prae- 

 scripta et placita, apposite conficta sunt; adeo ut si- 

 mul ac loqui didiceritis (felicem dicam an inf'elicem) 

 hanc errorum Cabalam haurire et imbibere necesse 

 fuerit. Neque hasc tantum consensu singulorum fir- 

 mata, sed et institutis academiarum, collegiorum, ordi- 

 num, fere rerumpublicarum, veluti sancita est. Huic 

 itaque jam subito renunciabitis ? idne sumus vobis 

 authores? Atqui ego, filii, hoc non postulo, neque 

 hujusmodi philosophiaa vestrse fractus moror, aut eos 

 vobis interdico, neque in solitudinem aliquam vos ab- 

 ripiam. Utimini philosophia quam habetis, disputa- 



1 This sentence is underlined in the MS. In Gruter's copy it is intro- 

 duced before and would probably have been omitted here. 



