REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 67 



generis philosophantium censeri possint. Invenio enim 

 tria genera apud Graecos eorum qui philosophise cul- 

 tores habiti sint. Primum erat sophistarum, qui per 

 plurimas civitates instituta profectione, et per singulas 

 mansitantes, adolescentes, recepta mercede, sapientia 

 irabuere professi sunt ; quales fuere Gorgias, Protago- 

 ras, Hippias, quos Plato ubique exagitat, et fere in 

 comoedia3 morem deridendos propinat. Neque enim hi 

 rhetores tantum erant, aut orationum conscriptores, sed 

 universalem rerum notitiam sibi arrogabant. Secun- 

 dum erat eorum qui majore fastu et opinione, locis 

 certis et sedibus fixis, scholas aperiebant, atque placita et 

 sectam condentes aut excipientes, auditores, sectatores, 

 successores insuper habebant. Ex quo genere erant 

 Plato, Aristoteles, Zeno, Epicurus. Nam Pythagoras 

 etiam auditores traxit, et sectam constituit ; sed tradi- 

 tionum potius quam disputationum plenam, et super- 

 stitioni quam philosophic propiorem. Tertium autem 

 genus erant eorum, qui remoto strepitu et pompa prof- 

 essoria, serio veritatis inquisition! et rerum contem- 

 plationi dediti, et (tanquam Endymion) solitarii et 

 quasi sopiti, sibi philosophabantur ; aut adhibitis paucis 

 (quibus idem amor erat) in colloquiorum suavitatem, 

 destinata perficiebant ; neque Galatese more, cujus 

 lusus in undis, disputationum procellis se oblectabant. 

 Atque tales fuere Empedocles, Heraclitus, Democritus, 

 Anaxagoras, Parmenides. Neque enim reperietis hos 

 scholas aperuisse, sed tandem speculationes et inventa 

 sua in scripta redegisse, et posteris transmisisse. Nunc 

 autem videtis certe, filii, quae res agatur. Ego enim 

 duo prima genera (utcunque se invicem abnegent et 

 proscindant) tamen natura rei ipsius connexa esse 

 statuo. Itaque non haasitabo apud vos dicere, me lo- 



