REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 77 



ficio, fatemur nos in hac opinione esse, omnia omnium 

 aetatum ingenia si in unum coierint, eo quo mine res 

 geritur modo, lioc est (ut clare loquamur) ex medi- 

 tatione et argumentation, in scientiis magnos proces- 

 sus facere non posse. Quin neque hie finis ; sed ad- 

 dimus insuper, quanto quis ingenio plus valet, eundem 

 si naturae lucem, id est historian! et rerum particu- 

 larium evidentiam, intempestive deserat, tanto in ob- 

 scuriores et magis perplexes phantasiarum recessus et 

 quasi specus se detrudere et involvere. Annon forte 

 animadvertistis, filii, quanta ingeniorum et acumina et 

 robora apud philosophos scholasticos, otio et medita- 

 tionibus luxuriantes et ob tenebras ipsas in quibus 

 enutriti erant feroces, quales nobis telas aranearum 

 pepererint, textura et subtilitate fili mirabiles, usus et 

 commodi expertes ? Etiam illud simul affirmamus ; 

 nostram quam ad artes adducimus rationem et inquisi- 

 tionis formam, talem esse quaa hominum ingenia et 

 facultates, ut haereditates Spartanas, fere aaquet. Nam 

 quemadmodum ad hoc ut linea recta aut circulus per- 

 fectus describatur, plurimum est in manus ac visus 

 facultate, si per constantiam manus et oculorum judi- 

 cium tantum res tentetur ; sin per regulam admotam 

 aut circinum circumductum, non item ; eadem ratione 

 et in contemplatione rerum qua? mentis viribus solum 

 incumbit, homo homini praestat vel maxime ; in ea 

 autem quam nos adhibemus, non multo major in hom- 

 inum intellect!! eminet inaaqualitas quam in sensu 

 inesse solet. Quin et ab ingeniorum acumine et agil- 

 itate (ut dictum est), dum suo motu feruntur, peric- 

 ulum metuimus ; atque in eo toti sumus, ut hominum 

 ingeniis non plumas aut alas, sed plumbum et pondera 

 addamus. Nullo enim modo videntur homines adhuc 



