78 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



nosse, quam severa sit res veritatis et naturae inquisi- 

 tio, quamque parum hominum arbitrio relinquat. Ne- 

 que tamen nos peregrinum quiddam, aut mysticum, 

 aut Deum Tragicum ad vos adducimus. Nil enim 

 aliud est nostra via, nisi literata experientia, atque ars 

 sive ratio naturam sincere interpretandi, et via vera a 

 sensu ad intellectum. Verum annon videtis, filii, quid 

 per haec quae diximus efFectum sit ? Primum Antiquis 

 suus honos manet. Nam in iis qua? in ingenio et med- 

 itatione posita sunt, illi mirabiles viros se praestitere ; 

 neque nobis sane earn viam ingressis longo, intervallo 

 eorum progressus aequare, ut arbitramur vires suffecis- 

 sent. Deinde, intelligitis profecto, minus quiddam esse 

 hanc rejectionem authorum generalem, quam si alios 

 rejecissemus, alios probassemus. Turn enim judicium 

 quoddam exercuissemus ; cum nunc tantummodo (ut 

 dictum est) indicium faciamus. Postremo etiam per- 

 spicitis, quid nobis prorsus relinquatur, sive nos aliquid 

 sumere sive aliis aliquid nobis tribuere libeat : Non in- 

 genii, non excellentise, non facultatis laus, sed fortuna 

 qiiaadam, ea magis vestra quam nostra, cum res sit 

 potius usu fructuosa quam inventione admirabilis. Nam 

 uti vos fortasse miramini, quando hoc nobis in mentem 

 venire potuerit : ita et nos vicissim miramur, quomodo 

 idem aliis in mentem jam pridem non venerit ; non 

 ulli mortalium cordi aut curae fuisse, ut intellectui 

 bumano auxilia et praesidia ad naturam contemplandam 

 et experientiam digerendam compararet; sed omnia 

 vel traditionum caligini, vel argumentorum vertigini et 

 turbini, vel casus et experimentorum undis et ambag- 

 ibus permissa esse, nee mediam quandam viam inter 

 experientiam et dogmata aperiri potuisse. Sed tamen 

 mirari desinimus, cum in multis rebus videre liceat 



