80 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



multum arcani aut mysterii hujusmodi narrationibus 

 subesse haud cunctanter pronuntiassemus, si ab iis 

 inventae a quibus traditae sunt ; quod nos secus esse 

 existimamus : pleraeque enim traduntur tanquam prius 

 creditaa et cognitae, non tanquam novae ac tune prime 

 oblatae : quae res earuin existimationem apud nos auxit, 

 ac si essent reliquiae quasdam sacrae temporum melio- 

 rum. Verum utcunque ea res se habet, non plus in- 

 teresse putamus (ad id quod agitur) utrum quae jam 

 proponentur aut illis fortasse majora antiquis etiam 

 innotuerint, quam hominibus curae esse debeat utrum 

 novus orbis fuerit insula ilia Atlantis, et veteri mundo 

 cognita, an nunc primum reperta ; rerum enim inven- 

 tio a naturae luce petenda, non a vetustatis tenebris 

 repetenda est. Jam vero (filii) etiam sponte, non for- 

 tasse interpellati ab expectatione vestra, de philosophia 

 Chimistarum opinionem subjungemus. Etenim ilia 

 vestra philosophia, disputationibus potens, operibus in- 

 valida, artis chimicae nonnullam existimationem apud 

 quosdam peperit. Atque sane quod ad practicam 

 Chimistarum attinet, fabulam illam in earn competere 

 existimamus de sene qui filiis suis aurum in vinea de- 

 fossnm (nee se satis scire quo loco) legaverit: unde 

 illos protinus ad vineam fodiendam incubuisse ; atque 

 auri quidem nihil repertum, sed vindemiam ea cultura 

 factam fuisse uberiorem. Simili modo et chimiae filii, 

 dum aurum (sive vere sive secus) in naturae arvo ab- 

 ditum et quasi defossum laboriose eruere conantur, 

 multa moliendo et tentando, magno proventui homini- 

 bus et utilitati fuere, et compluribus inventis non con- 

 temnendis vitam et res humanas donavere. Verun- 

 tamen speculativam eorum rem levem et minus sanam 

 esse judieamus. Nam ut ille adolescentulus delicatus 



