REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 91 



advolabant, ad quarum constantem et immottim verita- 

 tem reliqua expediebant. Verum scientia constituta, 

 turn denium siqua controversia de aliquo exemplo vel 

 instantia inota esset, ut positis suis refragante, non id 

 agebant ut positum illud emendaretur ; sed, posito 

 salvo, hujusmodi instantias quae negotiura faciebant, aut 

 per distinctionem aliquam subtilem et sapientem in or- 

 dinein redigebant, aut per exceptionem plane (homines 

 non mali) dimittebant. 1 Quod si instantiae aut particu- 

 laris rei, non contradictorise reconciliatio, sed obscurse 

 ratio, quaereretur, earn ad speculationes suas quandoque 

 ingeniose accommodabant, quandoque misere torque- 

 bant : quas omnis industria et contentio res sine funda- 

 mento nobis videtur. Itaque nolite commoveri, quod 

 frequens alicubi inter nonnulla Aristotelis scripta inve- 

 niatur exemplorum et particularium mentio. Noveritis 

 enim, id sero et postquam decretum fuisset factum 

 fuisse. Illi enim mos erat non liberam experientiam 

 consulere, sed captivam ostentare ; nee earn ad veritatis 

 inquisition em promiscuam et aequam, sed ad dictorum 

 suorum fidem sollicitatam et electam adducere. Neque 

 rursus tale aliquod vobiscum cogitate, earn quam nos 

 tantopere desideramus diiFerentiarum subtilitatem in 

 distinctionibus philosophorum scliolasticorum haberi, 

 atque adeo elucescere : neque enim existimetis, ab hac 

 pra-po^tera subtilitate primaa negligentiaa et festinationi 

 et temeritati subventum esse. Longe abest, filii, ut hoc 

 fieri possit ; quin credite mihi, quod de fortuna dici 

 solet id de natura verissimum est, earn a fronte capil- 

 latam, ab occipitio calvam esse. Omnis enim ista sera 

 subtilitas et diligentia, postquam verum tempus observa- 

 tionis praeterierit, naturam prensare aut captare potest, 



1 dmittebant in MS. 



