COGITATA ET VISA. 103 



lexisse, unde ad traditionum et ore tenus eloquiorum 

 susurros nnimum applicat ; aut in practicse scrupulis, 

 proportion ibus et momentis aliquid titubatum esse, 

 unde experiments foelicioribus (ut putat) auspiciis in 

 intinitum repetit : ac interim, cum inter experimen- 

 torum vertiginosas ambages 1 in Inventa qusedam aut 

 ipsa facie nova, aut utilitate non contemnenda impin- 

 gat, hujusmodi pignoribus animum pascit, eaque in 

 majus ostentat et celebrat, reliqua spe sustentat. Ma- 

 gus, cum nonnulla supra naturam (pro suo nimirum 

 captu) prorsus effici videat ; postquam vim semel nat- 

 urae factam intelligit, imagination! alas addit, remque 

 magis et minus recipere vix putat ; quare maximarum 

 rerum sibi adeptionem spondet ; non videns esse sub- 

 jecta certi cujusdam et fere definiti generis, in quibus 

 Magia et superstitio per omnes nationes et setates pot- 

 uerit et luserit. Mechanicus autem, si ei contigerit 

 jam pridem inventa subtilius polire, vel ornare elegan- 

 tius ; aut quae separatim observaverit componere et 

 simul repraesentare ; aut res cum usu rerum commo- 

 dius et foelicius copulare ; aut opus majore aut etiam 

 minore quam fieri consuevit mole et volumine exhi- 

 bere ; se demum inter rerum Inventores numerat. 

 Itaque satis constabat ei, homines rerum Inventionem 

 ut conatum irritum fastidire ; 2 vel credere, extare 

 quidem Inventa nobilia, sed inter paucos summo silen- 

 tio et religione quadam cohiberi ; vel hue descendere, 

 ut minores istas industrias et Inventorum additamenta 



1 This remarkable phrase occurs also in the Temporis Paring Masculus 

 [see p. 31.] ; a coincidence which, with other points of resemblance, seems 

 to indicate that the Cogitata et Visa and the Temporis Partus were written 

 about the same time. 



2 Itaque risuin est ei, homines rerum et artium novarum inventionem, ut 

 conatum inunem et suspectum, fastidire. G. 



