COGITATA ET VISA. 109 



imicitiis imminere. Tali enim foedere et societate, 

 recepta in Philosophia tantum comprehend] : aucta 

 autem, vel addita, vel in melius mutata, etiam severius 

 et pertinacius excludi. Denique versus incrementa, et 

 novas veluti oras et regiones philosophise, omnia ex parte 

 religionis pravarum suspicionum et impotentis fastidii 

 plena esse. Alios siquidem simplicius subvereri, ne 

 forte altior in Natura 1 inquisitio ultra datum et conces- 

 sum sobrietatis terminum penetret ; traducentes non 

 recte ea quas de divinis mysteriis dicuntur, quorum 

 multa sub sigillo divino clausa manent, ad occulta Na- 

 turae, quae nullo interdicto separantur : Alios callidius 

 conjicere, si media ignorentur, singula ad manum et 

 virgulam divinam (quod Religionis ut putant maxime 

 intersit) facilius referri ; quod nil aliud est, qnam Deo 

 per mendacium gratificari velle : Alios ab exemplo me- 

 tuere, ne motus et mutationes Philosophic in religionem 

 incurrant et desinant : Alios denique solicitos videri, 

 ne in Naturae inquisitione aliquid inveniri possit quod 

 Religionem labefactet ; quae duo cogitata incredulitatem 

 quandam sapiunt, et sapientiam animalem : posterius au- 

 tem absque impietate ne in dubitationem ant suspicio- 

 nem venire potest. Quare satis constabat ei, 2 in hujus- 

 modi opinionibus multum infirmitatis, quin et invidiee et 

 fermenti non parum subesse. Naturalem enim Phil- 

 osophiam post verbum Dei certissimam superstitionis 

 medicinam, eandem probatissimum fidei alimentum esse. 

 Itaque merito religioni tanquam fidissimam et acceptis- 

 simam ancillam atribui : cum altera voluntatem Dei, 

 altera potestatem manifestet: Neque errasse eum qui 

 dixerit, erratis nescientes scripturas et potestatem Dei ; 3 

 mformationem de voluntate, et meditationem de potes- 



l naturam. G. 2 ei om. G. St. Matth. xxii. 29. 



