116 COGITATA ET VISA. 



stantiam qualitatem et relationem, principia rerum pos- 

 uerit. Verum istis sermonibus superseded oportere. 

 Nam et justam confutationem instituere (cum neque 

 de principiis, nee de demonstrationum modis conve- 

 niat) immemoris esse ; et rursus hominem tantam au- 

 thoritatem et fere Dictaturam in philosophia adeptum 

 per satyram perstringere, levius pro dignitate sermonis 

 instituti, et tamen superbum fore. Ilium sane, Dia- 

 lecticis rationibus, utpote a se (quod ipse licentius 

 gloriatur) oriundis, Naturalem philosophiam corrupisse. 

 Verum ut ilium mittamus, Platonem virum sine dubio 

 altioris ingenii fuisse ; ut qui et formarum cognitio- 

 nem ambiret, et inductione per omnia (non ad prin- 

 cipia tantum) uteretur : sed inutili utrobique ratione, 

 cum Inductiones vagas, formas abstractas, prensaret 

 et reciperet. Atque hujus philosophi si quis atten- 

 tius et scripta et mores consideret, eum de Philoso- 

 phia Naturali non admodum solicitum fuisse repe- 

 riet, nisi quatenus ad Philosophi nomen et celebrita- 

 tem tuendam, vel ad majestatem quandam moralibus 

 et civilibus doctrinis addendam et aspergendam suffice- 

 ret. Eundem Naturam non minus Theologia, quam 

 Aristotelem Dialectica inficere : et si verum dicen- 

 dum est, tarn prope ad poetae, quam ilium l ad sophis- 

 taa partes accedere. Atque horum placita ex ipsis 

 fontibus haurire licere, cum opera eorum extent. 

 Reliquorum vero, Pythagoraa, Empedoclis, Heracliti, 

 Anaxagorae, Democriti, Parmenidis, Xenophanis, et 

 aliorum, diversam rationem esse ; quod illorum opin- 

 iones per internuntios quosdani et famas et fragmenta 

 solummodo habemus ; 2 atque idcirco majore inquisi- 

 tione, ac majore etiam judicii integritate (qua3 sortis 



1 ilk. G. 2 habeamus. G. 



