COGITATA ET VISA. 117 



iniquitatem levet) opus esse. Se tamen cum summa 

 diligentia et l cura, omnem de illis opinionibus auram 

 captasse ; et 2 quidquid de illis, vel dum ab Aristotele 

 confutantur, vel dum a Cicerone 3 citantur; vel in 

 Plutarchi fascicule, vel in Laertii vitis, vel in Lucretii 

 poemate, vel alicubi in quavis alia sparsa memoria et 

 mentione inveniri possit, evolvisse ; et cum fide et 

 judicio librato examinasse. Ac primo sane dubium 

 non esse, quin si opiniones eorum in propriis extarent 

 operibus, majorem firmitudiuem habiturse fuissent ; 

 cum Theoriarum vires in apta et se mutuo sustinente 

 partium harmonia, et quaclam in orbem demonstra- 

 tione consistant, ideoque per partes traditag infirmae 

 sint : quare non contemptim de illis judicium fecisse. 

 Reperisse etiam inter placita tarn varia, baud pauca 

 in observatione naturae et causarum assignatione non 

 indiligenter notata ; alios autem in aliis (ut fere fieri 

 solet) fceliciores fuisse. Tantummodo Pythagoras in- 

 venta et placita (licet numeri ejus quiddam physicum 

 innuant) talia majore ex parte fuisse, qua? ad orclinem 

 potius quendam religiosorum fundandum, quam ad 

 scholam in pbilosophia aperiendam pertinerent ; quod 

 et eventus comprobavit ; nam eandem disciplinam plus 

 in baeresi Manichgeorum, et superstitione Mahumeti, 

 quam apud Pbilosopbos valuisse. Reliquos vero, pbys- 

 icos certe fuisse ; atque ex iis nonnullos, qui Aristot- 

 ele longe et altius et acutius in naturam penetraverint. 

 Atque ilium scilicet Ottomanorum more in fratribus 

 trucidandis occupatum fuisse ; quod et ei ex voto suc- 

 cessit ; verum et de Aristotele, et reliquis istis Graecis 

 non dissimile judicium fecit ; Esse nimirum hujusmodi 

 placita ac tbeorias veluti diversa diversamm fabularum 



1 ac. G. 2 ut. G. 8 a Platone vel Cicerone. G. 



