COGITATA ET VISA. 131 



priis desideriis aclversari ; etenim in natura, opera non 

 tantum vitae beneficia, sed et veritatis pignora esse. Et 

 quod in religione verissime requiritur, ut fidem quis ex 

 operibus monstret ; idem in natural] philosophic com- 

 petere, ut scientia similiter ex operibus monstretur. 

 Veritatem enim per operum indicationem, magis quam 

 ex argumentatione aut etiam ex sensu, et patefieri et 

 probari. Quare unam eandemque rationem et condi- 

 tionis humanae et mentis dotandaB esse. Itaque visum 

 est ei, quae de finis quern animo metimur et destina- 

 mus dignitate dicta sunt, ea non verbis in majus aucta, 

 sed vero minora esse. 



Cogitavit et illud ; quae de finis excellentia dicta 

 sunt, posse votis similia videri. Itaque videndum sed- 

 ulo, quid spei affulgeat, et ex qua parte se ostendat : 

 ac curandum, ne rei optimas ac pulcherrimae amore 

 capti, severitatem judicii amittamus aut minuamus. 

 Consentaneum enim esse, prudentiam civilem in hac 

 parte adhibere, quae ex praescripto diffidit, et de hu- 

 manis in deterius conjicit. Leviores igitur spei auras 

 rejiciendas : eas autem quae aliquid firmitudinia habere 

 videntur discutiendas. Atque auguria rite capienti, 

 primo illud occurrebat, hoc quod agitur, ob boni natu- 

 ram eminentem, manifeste a Deo esse ; atque in operi- 

 bus divinis tenuissiina quaeque 1 principia eventum tra- 

 here. Etiam ex natura temporis bene ominabatur : 

 omnium enim consensu veritatem Temporis filiam esse. 

 Summae igitur infirmitatis 2 esse, authoribus infinita 

 tribuere, authori autem authorum, atque omnis au- 

 thoritatis, Tempori, jus suum denegare. Neque solum 

 de Temporis communi jure, sed et de nostrae astatis 



1 Here we recover the MS. again. 



2 infirmitntia et pusillanimitatis. G. 



