COGITATA ET VISA. 133 



se ferre ; turn ob Imprimendi artem, antiquis incogni- 

 tam, cujus beneficio singulorum inventa et cogitata 

 fulguris modo transcurrere queant ; turn ob religionis 

 controversias, quarum taedio fortasse homines ad Dei 

 potestatem, sapientiam, et bonitatem in operibus suis 

 contemplandum facilius animum adjicere possint. Si 

 quis autem sit, qui consensu et temporis diuturnitate 

 in veterum placitis moveatur, is si in res acutius intro- 

 spiciat, ductores admodum paucos, reliquos sectatores 

 tantum et plane 1 numerum esse reperiet ; homines 

 nimirum, qui ab ignorantia ad praftjudicium transierunt, 

 neque in verum consensum (qui interposito judicio fit) 

 unquam coierunt. Atque ipsam temporis diuturnita- 

 tem recte consideranti in angustias parvas redigi. Nam 

 ex viginti quinque annorum centuriis, in quibus me- 

 moria hominum fere versatur, vix quinque centurias 

 seponi, quae scientiarum proventui utiles et feraces 

 fuerint ; easque ipsas longe maxima ex parte aliis scien- 

 tiis, non ilia de natura, satas et cultas fuisse. Tres 

 enim doctrinarum revolutiones et periodos numerari : 

 unam apud Graecos ; alteram apud Roman os ; ultimam 

 apud occidentales Europae nationes: reliqua mundi 

 tempora bellis et aliis studiis occupata, et quoad scien- 

 tiarum segetem sterilia et vasta inveniri. Atque de 

 tempore sic cogitabat. Etiam ex casus vi et natura 

 hujusmodi divinationem sumpsit. Casum nimirum pro- 

 culdubio multis Inventis principium dedisse, sumpta ex 

 natura rerum occasione. Nam 2 ideo in ignis invento 

 Prometheum novae India? ab Europaeo dissensisse, quod 



om. G. 



2 Num. G. This was no doubt a mere misprint; but modern editors 

 have turned it into a false reading, by inserting after copia a note of 

 interrogation, which is not found in Gruter. 



