134 COGITATA ET VISA. 



apud eos silicis non est copia. Itaque in his quaa 

 praesto sunt, casum largius inventa exhibere ; in iis 

 quae ab usu quotidiano semota sunt, parcius ; sed ut- 

 cunque, omnibus sseculis parturire et parere. Neque 

 enim causam videri, cur casus consenuisse putetur, aut 

 eiFoetus jam factus. Igitur ita cogitabat, si hominibus 

 non quasrentibus et aliud agentibus multa inventa oc- 

 currant, nemini sane dubium esse posse, quin eisdem 

 quaerentibus, idque via et ordine, non impetu et desul- 

 torie, longe plura detegi necesse sit. Licet enim semel 

 aut iterum accidere possit, ut quispiam in id forte 

 fortuna incidat quod magno conatu scrutantem antea 

 fugit, tarn en in summa rerum proculdubio contrarium 

 inveniri. Casum enim operari raro, et sero, et sparsim ; 

 Artem contra constanter, et compendio, et turmatim. 

 Etiam ex inventis ipsis quae jam in lucem prodita sunt, 

 de iis quae adhuc latent conjecturam rectissime capi 

 putabat. Eorum autem nonnulla ejus esse generis, ut 

 antequam invenirentur haud facile cuiquam in mentem 

 venisset de iis aliquid suspicari. Solere enim homines 

 de no vis rebus ad exemplum veterum, et ad phantasiam 

 ex iis praeceptam hariolari : quod opinandi genus fal- 

 lacissimum est ; quandoquidem ea quaa ex rerum fon- 

 tibus petnntur, per rivulos consuetos non utique fluunt. 

 Veluti si quis, ante tormentorum igneorum inven- 

 tionem, rem per effectus descripsisset, atque ita dixis- 

 set, Inventum quoddam detectum esse, per quod muri 

 et munitiones quaeque maximae ex longo interval lo 

 quaterentur et dejicerentur ; homines sane de viribus 

 tormentorum et machinarum per pondera et rotas et 

 similia multiplicandis, multa et varia commentaturos 

 fuisse ; de vento autem igneo vix unquam imagina- 

 tionem aliquam occursuram fuisse ; ut cujus exemplum 



