COGITATA ET VISA. 135 



non vidissent, nisi forte in terne motu aut fulmine, 

 quae ut non imitabilia rejecissent. Eodem modo si ante 

 fili bombycini inventionem quispiam hujusmodi sermo- 

 nem injecisset: Esse quoddam fili genus ad vestium 

 et supellectilis usum, quod filum lineum aut laneum 

 longe tenuitate ac nihilominus tenacitate ac etiam splen- 

 dore et mollitie excelleret, homines statim aut de serico 

 aliquo vegetabili, aut de alicujus animalis pilis delica- 

 tioribus, aut de avium plumis et lanugine, aliquid opin- 

 aturos fuisse : de vermis autem alicujus textura, eaque 

 tarn copiosa et anniversaria, nil cogiiaturos : quod si 

 quis etiam de vermi verbum aliquod emisisset, ludibrio 

 certe futurum fuisse ; ut qui novas aranearum operas 

 somniaret. Quare eandem et eorum quae in sinu na- 

 turae adhuc recondita sunt magna ex parte rationem 

 esse, ut hominum imaginationes et commentationes 

 fugiant et fallant. Itaque sic cogitabat ; si cujus spem 

 de novis inventis cohibeat, quod sumpta ex his quae 

 praesto sunt conjectura, ea aut impossibilia aut minus 

 verisimilia putet ; eum scire debere se non satis doc- 

 tum ne ad optandum quidem commode et apposite 

 esse. Sed rursus cogitabat, esse ex jam inventis alia 

 diverse et fere contrariae naturae, quaa fidem faciant, 

 posse genus humanum nobilia inventa etiam ante pedes 

 posita praeterire et transmittere. Utcunque enim pul- 

 veris tormentarii, vel fili bombycini, vel acus nauticae, 

 vel sacchari, vel vitri, 1 vel similium inventa occultis 

 (ut existimantur) rerum proprietatibus 2 niti videan- 

 tur ; Imprimendi certe artem nihil habere, quod non 

 sit apertum et fere obvium, et ex antea notis conflatum. 

 Solere autem mentem humanam, in hoc inventionis 



1 vel vitri om. G. 



2 vel similia inventa qwbusdam rerum et natura proprietatibus. G. 



