COGITATA ET VISA. 137 



se non bene adhuc commistas 1 et copulatas videre. 

 Empiricos enim Formicas more congerere tantum et 

 uti; Rationales autem aranearum more telas ex se 

 conficere. Apis vero rationem mediam esse, quae ma- 

 teriam ex floribus tarn horti quam agri eliciat, sed 

 earn etiam propria facultate vertat et digerat. Neque 

 absimile verae Philosophiae opificium esse ; quae ex His- 

 toria naturali et mechanicis experimentis praebitam 

 materiam, non in memoria integram, sed in intellectu 

 mutatam et subactam reponit. Neque se nescire, esse 

 ex Empiricorum numero, qui se non mere Empiricos 

 haberi volunt ; et ex Dogmaticis, qui se in experien- 

 tia industrios et perspicaces videri ambiunt : verum 

 haac fuisse et esse quorundam hominum artificia, ex- 

 istimationem quandam, ut alteruter in sua secta excel- 

 lere videatur, captantium. Revera autem harum fac- 

 ultatum divortia et fere odia, semper valuisse. Quare 

 ex arctiore earum et sanctiore foedere omnia fausta et 

 foelicia portendi putabat. Etiam illud libenter vidit: 

 Intuebatur nempe infinitas ingenii, temporis, faculta- 

 tum expensas, quas homines in rebus et studiis (si quis 

 vere judicet) inutilibus collocant ; quarum pars quota 

 si ad sana et solida verteretur, nullam non difficul- 

 tatem superare posset. Neque esse quod homines 

 particularium multitudinem reformident, cum Artium 

 phenomena manipuli instar sint, ad ingenii commenta 

 semel ab evidentia rerum disjuncta et distracta. At- 

 que haec quae dicta sunt singula, impulsum quendam 

 ad spem faciendam habere. Ante omnia autem cer- 

 tissimam spem esse, ex praeteriti temporis erroribus ; 

 atque (quod 2 quispiam de civili statu non prudenter 

 administrato dixit) quod ad prceterita spectando pessi- 



1 commis$a&. G. 2 quod etiam. G. 



