140 COGITATA ET VISA. 



eraliter concludat ; ita ut instantiam contradictoriam 

 inveniri non posse demon stretur. 1 Visum est ei, earn 

 tantum comprehensionem probari et recipi, quae non ad 

 mensuram facta sit et aptata particularium ex quibus 

 elicitur, sed amplior aut latior sit ; eamque amplitudi- 

 nem sive latitudinem suam ex novorum particularium 

 designatione, quasi fidejussione quadam, firmet. 2 Vi- 

 sum est ei, multa prseter hsec inveniri, quae non tarn 

 ad perfectionem rei, quam ad operis compendium, ac 

 etiam ad messem humanam inde accelerandam, insig- 

 niter faciant. Quaa omnia utrum recte cogitata sint 

 an secus, ab opinionibus (si opus sit) provocandum, et 

 effectis standum. 



Cogitavit et illud ; rem quam agit, non opinionem, 

 sed opus esse ; eamque non sectae alicujus aut placiti, 

 sed utilitatis et amplitudinis immensae fundamenta ja- 

 cere. Itaque de re non modo perficienda, sed et com- 

 municanda et tradenda (qua par est cura) cogitationem 

 suspiciendam esse. Reperit autem homines in rerum 

 scientia quam sibi videntur adepti, interdum profe- 

 renda, interdum occultanda, famae et ostentationi ser- 

 vire : quin et eos potissimum qui minus solida propo- 

 nunt, solere ea quae afferunt obscura et ambigua luce 

 venditare, ut facilius vanitati suae velificare possint. 

 Putare autem, se id tractare quod ambitione aliqua 

 aut affectatione polluere minime dignum sit : sed ta- 

 men necessario eo decurrendum esse (nisi forte rerum 

 et animorum valde imperitus esset, et non explorato 3 



1 ne forte secundum pauciora quam par est, et ex Us qua prcesto sunt pro- 

 nuntiemus, et (quod unus ex antiquis dixit) scientiam in mundis propnis et non 

 in mundo communi quceramus. G. 



2 ne vel in jam notis hcereamus, vel laxiore fortasse complexu umbras et 

 formas abstractor prensemus. G. 



8 prorsus inexplorato. G. 



