HISTORIA SONI ET AUDITUS. 199 



facit per multos circulos, licet non tarn velociter quam 

 aer. 1 



De confusione et perturbatione soni. 



IN actu visus visibilia ex una parte non impediunt 

 visibilia ex aliis partibus ; quin universa quse se offerunt 

 undiquaque visibilia, terrae, aquae, sylvae, sol, aedificia, 

 homines, simul ob oculos repraesentantur. Quod si tot- 

 idem voces aut soni ex diversis partibus simul salirent, 

 confunderetur plane auditus, nee ea distincte percipere 

 posset.' 2 



Major sonus confundit minorem, ut nee exaudiatur : 

 at species spirituales (ut loquuntur) diversi generis a 

 sono non confundunt sonum, sed omnia simul et semel 

 haerent in acre, alterum altero parum aut nihil contur- 

 bante ; veluti lux, aut color, calor et frigus, odores, 

 virtutes magneticae ; omnia haec simul possunt haerere 

 in acre, nee tamen magnopere impediunt vel conturbant 

 sonos. 3 



Causa cur plura visibilia simul ad oculum repraesen- 

 tantur, altero alterum non confundente, ea omnino 

 esse vicleatur ; quod visibilia non cernuntur, nisi in 

 linea recta ; at soni audiuntur etiam in obliqua, aut 

 arcuata. Itaque in area sphaerae visus quot objecta 

 deferuntur, tot sunt coni radiorum ; neque unquam 

 alter conns in alterum coincidit : neque vertices co- 

 norum in idem punctum concurrunt, quia deferuntur 

 in lineis rectis. At soni, qui deferuntur per lineas et 

 rectas et arcuatas, possunt facile in unum punctum 

 concurrere, itaquc confunduntur. 4 Eadem videtur 

 causa, cur color magis vividus colorem magis ob- 

 scuruin non mergat ; at lux major lucem debiliorem 



l S. S. 124, 125. 2 Jd. 224. 8 id. 226, 227. * id. 244. 



