HISTORIA SOXI ET AUDITUS. 203 



sit per succession em motus ad superficiem aquas, atque 

 inde percutiente aqua aerem. 



Dubium non est, quin in utribus clausis nee pror- 

 sus impletis, et agitatis, reddatur sonus, liquoris scilicet 

 in iis contend : nee minus redditur sonus demisso lap- 

 ide in aquam, cum percutiat fundum vasis. Verum 

 in priino experimento admiscetur aer ; in secundo per- 

 cussio fundi vasis per lapillum communicat cum aere 

 extra vas. At post percussionem primam non iiecesse 

 est ut aer sit in rnedio per universam aream sphserae 

 di'ieivntis : nam id evincitur per experimentum loquentis 

 in situla subter aquam, ubi pars deferentis ex aqua 

 non est aer, sed lignum situlaa et aqua ; unde acuitur 

 et minuitur sonus, et extinguitur. 



Quoniam autem manifestum est, per corpora dura 

 (velut terram figularem et vitrum) transire et pene- 

 trare sonum ; idque etiam certissimum est (licet adhuc 

 hominum observationem latuerit) inesse in omni corpo- 

 re tangibili pneumaticum quiddam prseter partes cras- 

 sas intermixtum, videndum num hujusmodi penetratio 

 soni non inde fiat, quod partes pneumatics sive aerea} 

 corporis tangibilis communicent cum aere externo. 1 



Accipe catinum aquae argenteum, alterum ligneum ; 

 accipe forcipem ferream, et percute fines ejus intra 

 aquam in catinis illis, in distantia latitudinis pollicis 

 fortune aut amplius a fundo : audies sonum forcipis 

 percu>s;ii in catino argenteo magis multo sonorum quam 

 in ligneo. Quod si tamen vacua forent catina, et per- 

 cuteretur forceps ad eandem distantiam, parum aut 

 nihil interesset. Ex quo liquet primum, ubi nullus est 

 a : r <{ui possit elidi, sed tantum aqua, edi sonum ; de- 

 inde, melius communicari sonum editum per percus- 

 sionem cum catino per aquam quam per aerem. 2 



1 S. S. 136. 2 id. 134. 



