204 HISTORIA SOXI ET AUDITUS. 



Clause 1 ore fortiter, redditur murmur (quale solet 

 esse mutorum) per palatum ; quod si nares etiam for- 

 titer obturentur, nullum possit fieri murmur. Unde 

 liquet, sonum ilium per palatum non actuari, nisi per 

 aperturn quod intercedit inter palatum et nares. 2 



De delatione soni, et directione sen fusione ejus ; et de 

 area quam occupat, simul, et separatim. 



OMNIS sonus difFunditur in ambitum sphsericum 

 a loco pulsationis, et occupat universam aream ejus 

 sphaerae ad terminum certum, sursum, deorsum, late- 

 raliter, undequaque. 3 



Per aream ejus sphserae fortissimus est sonus juxta 

 pulsationem : deinde secundum proportionem distantiae 

 elanguescit, et demum evanescit. 



Termini ejus sphserae extenduntur, pro acumine au- 

 ditus, aliquatenus ; sed est quiddam ultimum, quo in 

 sensu maxime exquisito non pertingit sonus. 



Est (arbitror) nonnihil in directione primas impul- 

 sionis. Si quis enim staret in suggesto aperto in cam- 

 pis, et clamaret, longius arbitror exaudiri posset vox 

 in prorsum a loquente, quam pone. Sic si displodatur 

 bombarda vel sclopetus, longius arbitror exaudiri possit 

 sonus in prorsum a bombarda aut sclopeto, quam pone. 4 



Utrum aliquid sit in ascensione soni sursum, aut in 

 descensione soni deorsum, quod sonum promoveat in 

 ulterius, aut cessare faciat propius, non constat. Audi- 

 tur quidem plane sonus, si quis ex alta fenestra aut 

 turri loquatur, ab iis qui stant in solo ; et contra, edi- 

 tus ab iis qui in solo stant, a fenestra aut turri : sed 

 ab utris facilius, aut longius, de eo inquiratur ulterius. 5 



1 This is printed in the original as if it were part of the preceding para- 

 graph; by a mistake no doubt of the printer or transcriber. 



2 S. S. 287. Id. 201. * Id. 204. 6 Id. 205. 



