206 HISTORIA SONI ET AUDITUS. 



ando, non peril, sed pervenit. Attamen arbitror fortius 

 deferri sonum per lineas directas inter pulsationes et 

 aurem, et frangi nonnihil impetum per arcuationes et 

 per sinuationes ; veluti si paries sit inter loquentem 

 et audientem, arbitror vocem non tarn bene exaudiri 

 quam si abesset paries. 1 Arbitror etiam si paulo lon- 

 gius collocetur vel loquens vel audiens a pariete, melius 

 exaudiri vocem quam prope parietem, quia arcuatio 

 tanto minus abit a linea recta. 2 Verum de hoc in- 

 quiratur ulterius. 



Admota aure ad alterum terminum tubi alicujus aut 

 cavi trunci longi, et voce submissa ad alterum orificium 

 tubae, exaudiri possit vox talis, quaa eadem submissione 

 edita ad aerem apertum non pertingeret nee exaudire- 

 tur. Unde liquet, clausuram illam aeris conferre ad 

 deferendam vocem absque confusione. 3 



Etiam communis est opinio, melius exaudiri vocem, 

 caeteris paribus, sub tecto quam sub dio : utrum vero 

 melius exaudiatur vox, aure collocata in aperto, voce 

 in tecto ; aut contra, aure in tecto, voce in aperto ; 

 inquiratur ulterius: licet etiam in hoc communis sit 

 opinio, melius exaudiri quae foras sunt in gedibus, quam 

 quas in aedibus foras. 4 



Commune est auditui ac visui, ac etiam quadante- 

 nus caateris sensibus, ut intentio animi sentientis et 

 directio expressa ad percipiendum nonnihil juvet ; ut 

 cum quis dirigit intuitum, aut (ut loquuntur) arrigit 

 aures. 5 



1 S. S. 202. " They move strongest in a right line; which nevertheless is 

 not caused by the Tightness of the line, but by the shortness of the distance: linea 

 recta brevissima." 



2 S. S. 214. 8 Id. 129. 



4 " And it is certain that the voice is better heard in a chamber from 

 abroad than abroad from within the chamber." S. S. 130. 

 6 Id. 235. 



