HISTORIA SONI ET AUDITUS. 211 



Tenon t puori cornu arcns tensi inter denies, et sa- 

 gitta percutiunt chordam, unde redditur sonus magis 

 sonorus, et quasi bombus longe major, quam si arcus 

 non teneretur a dentibus : quod imputant consensui 

 quom habent ossa dentium cum osse auditus ; quando- 

 quideni et via versa, ex stridore in auditu etiam dentes 

 obstupescant. 1 



Similiter tangat hasta lignum cavi lyrae, prsesertim 

 foraminis in ipso ad cavum finem, et teneatur dentibus 

 ex altero fine, et sonet lyra ; major fit sonus per pre- 

 hensionem dentium, ei scilicet qui prehendit. 



Certissimum est (licet non animadversum) quod vis 

 ilia, qua? post primam percussionem defert pilas aut sa- 

 gittas aut spicula, et similia, consistat in partibus minutis 

 corporis emissi, et non in aere perpetuo deferente, instar 

 scaphas in aqua. Hoc posito, videndum utrum non pos- 

 sit diminui sonus in bombarda, aut sclopeto, absque mag- 

 na debilitatione percussionis, hoc modo. Fiat sclopetum 

 curn tubo bene forti, ut non facile frangatur ; fiant in 

 tubo quatuor aut quinque foramina, non instar rima- 

 rum, sed rotunda circa medium tubi. Percussio suas 

 jam accepit vires, nisi quatenus ratione longitudinis 

 tubi augeantur : at percussio aeris ad exitum sclopeti, 

 quod generat sonum, multum extenuabitur ab emissione 

 soni per ilia foramina in medio, antequam aer inclusus 

 perferatur ad os sclopeti. Itaque probabile est, sonum 

 ilium et bombum multis partibus diminutum fore. 2 



1 S. S. 149. 



2 Id. 120. " And if any man think that the sound may be extinguished 

 or deaded by discharging the pent air before it cometh to the month of 

 the piece and to the open air, that is not probable; for it will make more 

 divided sounds; as if you should make a cross barrel hollow through the 

 barn-1 of a piece, it may be it would give several sounds, both at the 

 nose and at the sides." 



