214 HISTORIA SONI ET AUDITUS. 



Different in his. 1 



VIDENTUR species visibilium esse tanquam emissiones 

 radiorum a corpore visibili, instar fere odorum. At 

 species audibilium videntur magis participare ex motu 

 locali, instar percussionum qua3 fiunt in acre : ut cum 

 dupliciter plerumque operentur corpora, per communi- 

 cationem naturaB suae, aut per impressionem aut signa- 

 tionem motus, videatur diffusio ilia in visibilibus magis 

 ex primo modo participare, in audibilibus ex secundo. 



Videtur delatio sonorum magis manifesto deferri per 

 aerem, quam visibilium. Neque enim, arbitror, ventus 

 vehemens tantum impedire potest aliquod visibile a 

 longe, quam sonum ; flante, intelligo, vento in contra- 

 rium. 



Insignis est ilia differentia, unde etiam plurimaB 

 minores differentiae derivantur, quod visibilia (excepta 

 luce originali) non feruntur nisi per lineas rectas, cum 

 soni deferantur per lineas arcuatas. 



Hinc fit quod visibilia alia alia non confundant simul 

 repraesentata ; soni contra. Hinc fit quod soliditas sub- 

 stantive non videatur impedire visum magnopere, modo 

 positurse partium corporis sint ordine simplici et per 

 rectos meatus, ut in vitro, aqua, crystallo, adamante : 

 at parum panni serici aut linei rumpit visum, cum sint 

 corpora valde tenuia et porosa ; at hujusmodi panni 

 parum aut nihil impediunt auditum, ubi solida ilia quam 

 plurimum. Hinc fit quod ad reverberationem visibilinm 

 sufficiat parvum speculum, aut simile corpus perspicuum, 

 modo ponatur in linea recta, ubi visibilia meant ; at ad 

 faciendam reverberationem echus oportet sonum etiam 

 a lateribus includere, quia fertur undequaque. 

 i S. S. 268-276. 



