HISTORIA SONI ET AUDITUS. 215 



Longius fertur objectum visibile, pro rata proportione, 

 quam sonus. 1 



Visibilia nimis prope admota ad oculum non tarn 

 bene cernuntur quam per distantiam nonnullam, ut 

 radii coire possint in angulo magis acuto : at in auditu, 

 quo propius, eo melius. Verum in hoc duplex potest 

 esse error. Prior, quod ad visum requiritur lux : ea 

 autem, objecto ad oculum propius admoto, arcetur. 

 Nam audivi ex fide digno, qui curabatur ex cataractis 

 oculorum, cum stylus ille minutus argenteus duceretur 

 super ipsam pupillam oculi sui, eamque tangeret, absque 

 ullo medio (existente stylo illo, seu acu argentea, longe 

 angustiore quam pupilla erat oculi) eum clarissime 

 vidisse stylum illurn. Secundus, quod sit plane inter- 

 posita caverna auris ante instrumentum auditus, ut 

 sonus exterior tangere os et membranam auditus plane 

 nequeat. 



Celerius deferuntur species visus quam soni, ut per- 

 cipitur in flamma, et sonitu sclopetorum ; etiam in ful- 

 gure, et tonitru, ubi tonitru auditur post pausam. 



Etiam existimo diutius hserere species soni, quam 

 visibilia. Licet enim et illae non subito intereant, ut 

 manifestum est in circulo vertente, et chordis talitro 

 percussis, et crepusculo, et similibus ; tamen diutius 

 arbitror durant soni, quia deferuntur a ventis. 



Radii lucis glomerati etiam inducunt calorem, quae 

 est actio di versa a visibili. Similiter, si verum sit 

 clamores aves volantes dejecisse, etiam ea est actio 

 protinus diversa ab audibili. 2 



Non videtur in visibili esse objectum tarn odiosum ad 



1 In the original this sentence stands as part of the preceding paragraph; 

 which is clearly wrong. 

 a S. S. 267. 



