216 mSTORIA SONI ET AUDITUS. 



sensum, quara in audibili ; sed magis ex aequo. Nam 

 foeda visui magis displicent ob excitationem phantasise 

 de rebus foedis, quam propter se; at in audibilibus, 

 sonitus serrae dum acuitur, et similia, inducunt hor- 

 rorem ; et tonus discordans in musica statim rejicitur 

 et respuitur. 



Non constat esse refractionem in sonis, ut in radiis. 

 Attamen proculdubio resiliunt soni ; sed illud reflexion! 

 assignandum. Neque enim (arbitror) si sonus per- 

 transeat diversa media, ut aerem, pannum, lignum, 

 alium esse locum soni ubi defertur, alium ubi audiatur ; 

 id quod proprium refractionis est ; l sed videtur pendere 

 ex operatione in lineis rectis refractio ; id quod non 

 competit sono. 



Contractio vero soni et dilatatio ejus, secundum dis- 

 positionem medii fit proculdubio, ut in puparum voci- 

 bus et locutione sub aqua : contrahitur sonus in caverna 

 ilia, in campis dilatatur ; quemadmodum per specula 

 dilatantur et contrahuntur visibilia. 



Medium trepidans (ut fumus in visibilibus) facit visi- 

 bilia objecta etiam trepidare : at in sonis nihil adhuc 

 tale invenitur, nisi forte accessio et recessio per ventos. 2 

 Nam trepidatio in fistula lusciniolse, est trepidatio per- 

 cussionis, non medii. 



Post multam lucem mutando ad tenebras, vel post 

 tenebras ad lucem, confunditur parum visus : utrum 

 vero hoc fiat a magnis fragoribus, aut alto silentio, in- 

 quirendum. 



1 S. S. 254. The last sentence of this paragraph is omitted in the Sylva 

 Sylvarum, and in place of it we read, " But majoration, which is also the 

 work of refraction, appeareth plainly in sounds, as hath been handled at 

 full, but it is not by diversity of mediums." 



2 Id. 264. 



