fflSTORIA SOXI ET AUDITUS. 217 



De celeritate generationis et extinctionis soni, et tempore 

 in quo fiimt. 



OMNI s sonus cito admodum generatur, et cito interit. 

 Celeritas autem motus ipsius, et diiFerentiarum ejus, 

 non tam mirabilis res videtur. Etenim digitorum 

 motus in cithara, aut anhelitus in fistula aut tibia, 

 celeres admodum inveniuntur ; etiam lingua ipsa (non 

 curiosum prorsus organum) tot peragit motus quot 

 literas. Quod vero soni non solum tam pemiciter 

 generentur, sed et tantum spatium sua vi et impressione 

 quasi momentanea occupent subito, id summam admira- 

 tionem habet. Nam, exempli gratia, homo in medio 

 campo vociferans exauditur ad quartam partem milliaris 

 in ambitu, idque verbis articulatis, iisque in singulis 

 minutis portionibus aeris haerentibus, idque in spatio 

 temporis longe minore fortasse minuto. 1 



De spatio temporis in quo defertur sonus, inquiren- 

 dum. Id hoc modo inveniri potest. Stet homo in 

 campanili, noctu ; stet alter in piano, ad distantiam 

 forte milliaris, aut quam procul campana exaudiri pos- 

 sit, habeatque paratam facem lucentem, sed co-opertam. 

 Sonet campana in campanili ; quam cito ilia exaudiatur 

 ab illo altero qui stat in piano, attollat ille facem ; per 

 hoc, ex spatio temporis inter campanam pulsam et 

 facem visam, deprehendi possunt momenta motus soni 

 ab eo qui stat in campanili. 2 



In tormentis igneis flamma conspicitur antequam 

 bombus exaudiatur ; cum tamen flamma sequatur exi- 

 tum pilae : ut flamma tardius exeat, citius sensum feriat. 

 Unde recte colligitur, radios visibiles celerius diffundi 

 et pervenire, quam species aut impressiones soni. 3 



A S. S. 289. * Id. 209. a Id. 210. 



