DESCRIPTIO GLOBI 1XTELLECTUALIS. 819 



dinem transverberare posse, is superstitiosus et fanati- 

 cus cense ri possit; cum liquido pateat quam parvo ob- 

 jectu ea retundi et cohiberi possint. Atque de con- 

 stantia terra* liactenus : videnduin jam de mutabilitate 



: am. 



Priino igitur non ea utendum est ratione, mutationes 

 in c<i?lo non fieri, quia sub aspectum nostrum non veni- 

 unt. Aspectum enim frustrat et loci distantia, et lucis 

 vxiv.-sus sive defectus, et corporis subtilitas aut 

 parvitas ; neque enim scilicet si oculus in circulo lunae 

 positus esset, hie quae apud nos in superficie terrae fiunt 

 mutationes, veluti inundationes, terras motus, gedificia, 

 structural aut moles, cernere posset ; quaa parvae festu- 

 ca- rationem non exaequant ad tantam distantiam. Ne- 

 que ex eo, quod coelum interstellare diaphanum sit, et 

 Stella? noctibus serenis eaedem numero et facie cernun- 

 tur, quis facile pronunciet universum corpus aetheris 

 limpidum, purum, et immutabile esse. Nam et aer 

 innumeras varietates suscipit, asstus, frigoris, odorum, et 

 omnigeiuo misturae cum vaporibus subtilioribus, neque 

 propterea exuit diaphanum ; similiter nee imagini aut fa- 

 ciei illi coeli credendum. Nam si magnae illae nubium 

 moles quae coelum interdum involvunt, et solis et astro- 

 rum conspectum tollunt a nobis propter propinquitatem 

 ij'-arum ad visum nostrum, in superioribus coeli parti- 

 bus penderent, neutiquam illae faciem coeli sereni muta- 

 rent : nam nee ipsse cerni possent propter distantiam, 

 nee ullam eclipsin facere in astris, propter corporum 

 pai*A 7 itatem respectu magnitudinis astrorum. Quin et 

 corpus ipsum lunie, nisi qua parte lumen excipit, faciem 

 coeli non mutat ; ut, si lumen illud abesset, tantum cor- 

 pus nos latere plane posset. At contra liquido patet ex 

 massis corporum quae mole et magnitudine spatiorum 



