334 DESCRIPTIO GLOBI INTELLECTUALS. 



nonnnllus objectus esse videtur. Quod si nihil aliud, 

 certe gradatio ipsa inter astra coelestia quoad lucem, a 

 clarissimis descendens et pertingens ad obscura et ca- 

 liginosa, eo rem deducit, ut fidem faciat posse esse et 

 globos omnino opacos. Minor enim gradus esse videtur 

 a stella nebulosa ad opacam, quam a stella clarissima 

 ad nebulosam. Aspectus autem noster plane fallitur et 

 circumscribitur. Quicquid enim spargitur in coelo, ne- 

 que habet magnitudinem insignem atque etiam lucem 

 vividam et fortem, latet, nee faciem coeli mutat. Neque 

 vero imperiti cnjusquam animum percellat, si in du- 

 bium veniat utrum globi ex materia compacta pensiles 

 sisti possint. Nam et terra ipsa in medio aeris, rei 

 mollissimae, circumfusi, pensilis natat ; et magnae nu- 

 bium aquosarum moles, et grandinis congeries, hserent 

 in regionibus aeris, et inde magis dejiciuntur quam 

 descendunt, antequam terrae vicinitatem persentiscant. 

 Itaque optime notavit Gilbertus, corpora gravia post 

 longam a terra distantiam motum versus inferiora pau- 

 latim exuere, utpote qui a nullo alio corporum appetitu 

 quam illo coeundi et se congregandi ad terrain (quse 

 est corporum cum iisdem connaturalium massa) or- 

 tum habet, atque intra orbem virtutis suae terminatur. 1 

 Nam quod de motu ad terrae centrum asseritur, esset 

 profecto virtuosum genus nihili,, quod tanta ad se 

 raperet ; neque corpus nisi a corpore patitur. Itaque 

 qusestio ista de globis opacis et solidis, licet nova et 

 ad opiniones vulgares durior, recipiatur ; atque una 

 conjungatur quaestio ilia vetus, nee tamen decisa, qua 

 ex astris lucem promant primitivam, atque ex sese, et 

 quce rursus ex illustratione solis, quarum altera consub- 

 stantialia videntur soli, altera lunae. Denique omnem 



i Gilbert, Physiol. Nova, i. 21. 



