DESCRIPTIO GLOBI INTELLECTUALIS. 337 



bicoloribus experiniento demonstrari possit. Qtiinetiam 

 de ipso arclore flainmse inter coelestem et nostram ]>lu- 

 rimum variari potest. Nam flamma coelestis libenter 

 et placicle explicatur, tanquam in suo, at nostra tan- 

 quam in alieno compingitur et ardet et furit. Ornnis 

 etiam ignis constipatus et incarceratus fit ardentior. 

 Enimvero et radii flammae coelestis postquam ad cor- 

 pora densiora et magis obstinata pervenerint, et ipsi 

 lenitatem suam deponunt, et fiunt magis adurentes. 

 Itaque non debuit Aristoteles conflagrationem Hera- 

 cliti orbi suo metuere, licet astra veros ignes statuisset. 

 Poterit igitur ista qusestio recipi secundum hanc expli- 

 cationem. Sequitur altera quaestio, An astra alantur, 

 atque etiam an augeantur, minuantur, generentur, extin~ 

 guantur? Atque certe ex veteribus aliquis observa- 

 tione quadam plebeia ali astra putavit, instar ignis, 

 atque aquas et oceanum et humiditatem terrae depas- 

 cere atque ex vaporibus et halitibus reparari. Quaa 

 certe opinio non videtur digna esse, ut quaestioni mate- 

 riam subministret. Nam et vapores hujusmpdi longe 

 citra astrorum altitudines deficiunt ; neque illorum tanta 

 est copia, ut et aquis et terra per pluvias et rores rep- 

 arandis, atque insuper tot et tantis globis ccelestibus 

 reficiendis sufficere ullo modo queant ; prassertim cum 

 manifestum sit terrain et oceanum humore evidenter 

 per multa jam secula non decrescere, ut tantundem re- 

 poni videatur, quantum exsorbetur. Neque etiam ratio 

 aliment! astris tanquam igni nostro competit. Ubi enim 

 aliquid deperit et decedit, ibi etiam reponitur quippiam 

 et assimilatur. 1 Quod genus assimilationis ex Tarta- 

 rismis est, et ex contrariorum aut dissimilium circum- 



1 assimulatur in the original ; so also in the next sentences assimulationis 

 and assiinuliticmtm. J. S. 

 VOL. vn. 22 



