DE INTERPRETATIONS NATURE 



SENTENTIJE XII. 



De conditione Iwminis. 



1. HOMO, nature minister et interpres, tantum facit 

 aut intelligit, quantum de naturae ordine re vel mente 

 observabit, ipse interim naturae legibus obsessus. 



2. Terminus itaque humanae potentiae ac scientise 

 in dotibus quibus ipse praeditus est a natura ad mo- 

 vendum et percipiendum, turn etiam in statu rerum 

 praesentium. Ultra enim has bases ilia instrumenta 

 non proficiunt. 



3. Dotes hae per se tenues et ineptae, rite tamen et 

 ordine administrate tantum possunt, ut res a sensu et 

 actu remotissimas judicio et usui coram sistant, majo- 

 remque et operum difficultatem et scientiae obscuritatem 

 superent, quam quis adhuc optare didicerit. 



4. Una veritas, una interpretatio : sensus autem ob- 

 liquus, animus alienus, res importuna, ipsum tamen in- 

 terpretatiunis opus magis declinans quam difficile. 1 



De impedimentis inter pretationis. 



5. Quisquis dubitationis impos et asserendi avidus 

 principia deinum statuet probata (ut credit) concessa 

 et manifcsta, ad quorum immotam veritatem caetera ut 



1 Compare Cogitata et Visa (supra, p. 138.): Nunc autem apparere viam 

 nn 'i/iyiia mole aitt strut imperviam, ttd ab humanis vestiyiis dtviam esse. 

 J.S. 



