iDsciphania. 175 



a. Tota (praeter pilos minutos ad nervös foliorum vel in 

 bracteis parce sparsos) glaberrima. 



a. Folia haud peltata. 



I. Laminae sinus basalis apertus. 



1 . Sepala Q =fc erecta leviter concava. 



* Petala haud appendiculata . ....... t. D. Ernstii. 



** Petala appendiculata 3. D. appendiculata. 



2. Sepala Q introrsum arcte conniventia . . . . 4. D. Olaziovii. 

 II. Laminae sinus basalis (lobis sese tangentibus vel 



tegentibus) clausus . . . . 5. D. clausa. 



ß. Folia peltata 6. I). peltata. 



b. Tota (floribus tf exceptis) hirto-villosa. 



a. Folia cordata integra 1.1). convolvulacea. 



ß. Folia trilobata 8. D. lobata. 



1. D. micrantha Diels in Verh. Bot. Ver. Prov. Brandenburg L. (1908) ^3. — 

 Frutex scandens glaberrimus, omnes partes siccando lurido-nigrescentes. Rami striati. 

 Foliorum petiolus 9 — 10 cm longus; lamina membranacea subtus pallidior, sinu pro- 

 fundo cordata, integra, apice conspicue anguste acuminata, 15 — 17 cm longa, 10 — 

 1 2 cm lata, nervi 5-palmati subtus leviter prominuli. Inflorescentiae (J angustae gra- 

 ciles, 7 — 10 cm longae; bracteae ovato-lanceolatae acutae demum refractae; flores in 

 earum axillis cymuloso-fasciculati ; pedicelli 1,5 mm longi; sepala membranacea 6 valde 

 inaequalia, 3 exteriora rotundato-triangularia, 0,7 — 1 mm longa, 0,7 mm lata, 3 in- 

 teriora maiora late elliptica valde concava tegentia, 2 mm longa, circ. 1,8 mm lata; 

 petala 6 crassa late cuneato-obovata apice nonnunquam apiculata, marginibus superiori- 

 bus inflexa 0,6 — 0,8 mm longa; stamina 6, circ. 0,6 — 0,8 mm longa, apice 0,8 mm 

 lata, antherae thecae connectivo valde dilatato remotae. — [Flores Q et drupae ad- 

 huc ignota.] 



Nordbrasilien: Amazonas: Jurua, Born Firn, q? blühend im Oktober 1900 

 (Ule n. 5014 — Original der Art!). 



Nota. Quae species notis compluribus a congeneris remota est. Flores pedicellali minuü, 

 sepala exteriora minora, sepala interiora concava, androeceum hexamerum in Disciphatiiis 

 ceteris non observantur; tarnen petalorum et staminum structura nulli alii generi similior est. 

 Itaque species nostra forma quaedam inter Odontocaryam et Disciphaniam quasi intermedia 

 existimanda esse videtur. Drupa (adhuc ignota) melius demonstrabit, in quam affinitatem species 

 nostra re vera pertineat. 



2. D. Ernstii Eichl. in Jahrb. Bot. Gart. Berlin II. (1883) 329, Taf. XII.; Ernst 

 in Nature XXXIV. (1886) 549 — 552. — Caulis e bulbis pugillaribus ortus elongatus, 

 herbaceus. Foliorum petiolus (speciminum quae adsunt) 5 — 7 cm longus, glaber; lamina 

 tenuiter membranacea, pilis minutis rarissimis exceptis glaberrima, subtus pallidior, 

 7 — 15 cm longa et lata, sinu basali nunc acuto nunc obtuso cordata, ceterum pleo- 

 morpha integra vel irregulariter 3 — 7-angulato-lobata lobis triangularibus, ovatis vel 

 lanceolatis acutis, nervi 5 — 7-palmati (sicci) in utraque facie prominuli, nervuli tenuiter 

 reticulati. Flores q^ : spicae circ. 6 cm longae, bracteae minutae denliformes, flores 

 sessiles, glabri; sepala quam petala carnosa circ. 4-plo longiora. Flores Q: spicae 

 demum ad 25 cm elongatae, apicem versus saepe incrassatae; flores eis r^ similes, sed 

 petala minus conferta cum sepalis basi connata; sepala 4 — 5 mm longa, 2 mm lata, 

 petala 1,5 mm longa, 0,3 mm lata; carpella 3, Stylus brevissimus stigmate extrorso 

 obliquo subpeltato coronatus. Drupae (plerumque abortu solitariae) ovoideo-subglobosae 

 scarlatinae; endocarpium longitrorsum alatum, alis in toto ambitu irregulariter erosis 

 transverse fibroso-striatulis ; semen 7 mm longum. 



Nördliches Südamerika: Venezuela: Caracas, Schlucht von Guarenas, 6 50 — 

 700 m ü. M. (Ernst — Original der Art!). — In Kultur in Hort. Kew. blüh, im 

 September 1883 (Herb. Kew!); in Hort. Buitenzorg (nach Boerlage). 



