Menispermum, Stephania. 259 



Nord-Schensi : Miao nan schan bei Pao ki sehen, frucht. im Okt. i 898 (Giraldi 

 n. 4357!). — Schan tung: Kiau tschou, am Tempel Schy men, blüh. (Hass n. 29!). 



Korea: Syou ouen an Wegen und in Hecken gemein, q 1 blüh. Ende Mai i 90 i 

 (Faurie n. 215!, 541); Seoul (Sontag!). 



Japan: o. n. 0. (Keiske!, Siebold!, Buerger!); Hokkaido : Ishikari (Joku- 

 buchü); Hakone (Tschonoski); Simonoseki (Pierot!); Nagasaki (Maximowicz). 



Einheim. Namen: »kau mori kadsura« oder >tsudsuru fusi« (in Japan 

 nach Buerger) — »tschau djiä drua« (in Schan tung) — »ta tschiao tschan« 

 (in der Mongolei nach Franchet). 



In Kultur in mehreren botanischen Gärten, z. B. Petersburg, Berlin q5 (A. Braun!), 

 Erfurt (Bernhardü), Marburg, (J* blüh, im Juni, vier Wochen früher als M. canadense 

 (Diele!). 



Nota. Species nostra a congenere americana nullo charactere argute distinguitur. Foliorum 

 lamina nonnunquam minor et magis conspicue lobata est atque petioli insertione altius peltata 

 saepe recognoscitur, tarnen speeimina nonnulla foliis a planta americana vix distineta sunt. In- 

 florescentiae M. dahuricae quam eae plantarum americanarum minores, parcius ramosae, magis 

 paueiflorae, florumque partes numero depauperatae plerumque observantur, tarnen speeimina 

 e regionibus calidioribus orta (a prioribus neglecta) inveniuntur quae in eisdem partibus speci- 

 minibus americanis nonnullis haud inaequalia sunt. Quare habitum et inflorescentias uberiores 

 plantae americanae rebus climaticis effici, non ad notas speeificas suas pertincre videtur. (Cf. 

 quoque Maximowicz in Mel. Biol. XI. [1883] 648.) 



Subtrib. 2. Stephaniinae. 



Flores tf: Sepala 8 — 6, libera. Petala 4 vel 3, raro nulla, libera. Stamina 

 6 — 2 tota connata, columnam apice peltato-dilatatam ibique thecas transverse dehis- 

 centes gignentem efficientia. Florum Q perianthium symmetricum : Sepala 6 — 3, libera. 

 Petala 4 — 2, libera; staminodia plerumque nulla. Carpellum 1, stigma breviter lobu- 

 latum vel laciniatum. — Frutices lignosi, suffrutices vel herbae perennes, scandentes. 

 Foliorum petiolus longus, lamina peltata, saepe subrotunda, palmatinervis. Inflorescentiae 

 saepe multiflorae. 



Genus unicum 60. Stephania Lour. 



60. Stephania Lour. 



Stephania*) Lour. Fl. Cochinch. IL (1790) 608; ed. Willd. (1793) 746; Walp. 

 Ann. IV. (1857) 129; Decaisne in Nouv. Arch. Mus. Paris III. (1834) t. 18; Wight, 

 Icon. (1840) t. 939; Hook. f. et Thoms. Fl. ind. I. (1855) 195; Benth. et Hook. f. 

 Gen. I. (1862) 37; Miers in Ann. Nat. Hist. 3. ser. XVIII. (1866) 12, Contrib. Bot. III. 

 (1871) 210, pl. 119; Hook. f. Fl. Brit. Ind. I. (1872) 102; Baill. Hist. pl. III. (1872) 42; 

 Maximowicz in Mel. Biol. XL (1883) 643, tab. IL — Clypea Blume, Bijdr. (1825) 26; 

 Miers in Ann. Nat. Hist. 3. ser. XVIII. (1866) 17, Contrib. Bot. III. (l 874) 205, pl. 118. 

 — Ileocarpus Miers in Ann.- Nat. Hist. 2. ser. VII. (1851) 40, 3. ser. XIV. (1864) 372 r 

 in Contrib. Bot. III. (1871) 12 4, pl. 113. — Homocnemia Miers in Ann. Nat. Hist. 

 2. ser. VII. (1851) 40, 3. ser. XIV. (1864) 373, Contrib. Bot. III. (1871) 126. — Peri- 

 chasma Miers in Ann. Nat. Hist. 3. ser. XVIII. (1866) 21, in Contrib. Bot. III. (1871) 

 247, pl. 123. 



Flores <J: Sepala 6 — 8, plerumque subaequalia coneava obovata rarius inaequalia. 

 Petala 3 — 4 dilatato- obovata vel suborbicularia, raro nulla. Stamina in synandrium 

 peltatum connata. — Flores Q : Sepala 3 — 6, petala 2 — 4, eis florum rf similia. 



Carpellum 1; Stylus subnullus; stigma brevissime lobulatum vel 3 6-laciniatum laciniis 



divaricatis. — Drupa: exoearpium carnosum glabrum; endocarpium osseum basi angu- 

 stata truncatum ceterum ambitu subobovatum valde compressum utrinque seriebus binis 



*) Nomen ob staminum connatorum antheras »in formam coronae (aiEcpavrj) aureae caput 

 filamenti circumdantes«. 



17 



* 



