50 K. Schumann. — Marantaceae. 



Caryopsis monosperma, exocarpio haud solubili, calyce coronata ad medium longitu- 

 dinaliter canaliculata ; embryo hippocrepicus. — Herbae palustres. Folia alte et mem- 

 branaceo-vaginata, longe petiolata, petiolus apice tantum callosus, oblonga vel lineari- 

 oblonga. Inflorescentia e spicis 2 — 3 efformata; racemi bracteis pluribus membranaceis 

 complicatis haud clrcum pedunculum convolutis, par florum solitarium subsessile bracteola 

 adossata comitatum includentibus instructi; bracteolae glandulosae 0, flos terminalis 

 pedicello excavato, subalato apice dilatato sustentus. 



Species 4, Africam tropicam occidentalem et. centralem, Indiam orientalem et insulam 

 Javae inhabitantes. 



Conspectus specierum. 



A. Folia utrinque glabra, inflorescentia subsessilis. 



a. Folia late elliptica 9 cm tantum longa et fere pariter lata . 1 . H. macrostachya. 



b. Folia lineari-oblonga subtus pruinosa ad 50 cm longa et 



I 1 cm lata, staminodia exteriora azurea 2. H. axurea. 



c. Folia oblonga ad 22 cm longa et 1 cm lata, staminodia 



exteriora alba 3. H. Blumei. 



B. Folia subtus ad nervum medianum puberula, spica longius pe- 



dunculata 4. H. Cadelliana. 



Nota I.. Hoc genus non solum fructu sed etiam sepalis valde inaequalibus anteriore exiguo 

 valde insigne. Species duas tantum exactissime examinavi, alias a me ipso in herbario Kewensi 

 asservatas characteribus floralibus haud examinavi ; habitu autem et fructibus cum Ulis conveniunt. 



Nota II. Hoc genus maxime peculiare locum inter Donacem vel Calatheam et Marantam 

 intermedium tenet quod jam e facto evadit, ut cl. Koernicke H. Blumei primo ovarium pro 

 uniloculari sumens eam in Marantam militaverit et serius in Clinogynem transposuerit. Valde 

 peculiaris relatio est, ut ex ovario triloculari cum ovulis 3 vel 2 saltem fructus monospermus 

 oriatur qui exocarpio arctissime cum semine concreto maxime insignis. Species 2 et 3 primo 

 visu valde similes at characteribus supra exhibitis diversae. 



\ . H. macrostachya (Wall.) K. Schum. — Phrynium macrostachyum Wall. ms. 

 apud Bak. in Hook. f. Fl. Brit. India VI. (1892) 259. — Planta submetralis. Folia 

 ca. 60 cm longe petiolata, petioli pars superior 1,5 cm longa teres callosa, late elliptica 

 breviter acuminata et rostrata basi rotundata utrinque glabra ad 9 cm longa et paulo 

 minus lata; vagina haud visa. Inflorescentia spicata sessilis ad 27 cm longa, folio co- 

 mitata; bracteae remotae lanceolatae acutae glabrae ad 9 cm longae demum scariosae; 

 paria florum solitaria; sepala lanceolata acuminata viridia. Caryopsis ellipsoidea glabra 

 monosperma. 



Hinter-Indien: Birma, bei Pegu (Wallich n. 66I2A, B); bei Tavoy (Gomez : 

 in Tenasserim (Hei fei'). 



2. H. azurea K. Schum. ■ — Donax axurea K. Schum. in Engler's Bot. Jahrb. XV. 

 (1892) 434; Bak. in Th. Dyer, Fl. Trop. Afr. VII. (1898) 316. — Caules .plures e 

 rhizomate dense aggregati. Folia ad 1 6 cm longe petiolata, petiolus complanatus, pars 

 superior 1,5 cm longa supra- puberula teres callosa, lineari-oblonga breviter acuminata 

 et caudata ad 50 cm longa et 1 1 cm lata sicc. subtus statu juvenili albido-subpruinosa; 

 ligula brevissima, vagina basi ciliolata dorso villosa. Pannicula terminalis e spicis 2 — 

 3 efformata ; spica basi folio cum lamina praedito vel vaginis elongatis suffulta ad 

 20 cm longa; bracteae ad 14 membranaceae infimae ad 9 cm longae lanceolatae; paria 

 florum solitaria, flos alter sessilis alter pedicello 6 mm longo concavo-convexo puberulo 

 suffultus; ovarium sericeum; sepala majora ad 10 mm longa lanceolata, brevius vix 

 3 mm metiens; corollae tubus 4 mm longus, lobi ad 14 mm metientes; staminodia extera 

 ad 2,5 cm longa azurea basi flava; staminodium callosum 15mm; cucullatum 9 mm; 

 stamen 1 2 mm longum. Caryopsis cylindrica 1 1 mm longa castanea. (Fig. 1 1 P — R). 



Ghasalque 11 en- Gebiet: Im Lande der Niamniam, am Diagbe bei Uandas Dorf 

 (Schweinfurth n. 3216, blühend im März 1870). — Kamerun: An Sümpfen häufig 

 und massenhaft bei der Jaunde-Station (Zenker n. 606, blühend im Dezember 1894); 



