\ 64 K. Schumann. — Marantaceae. 



guian. I. (1805) 8 t. 2 ; Miq. in Linnaea XXII. (1849) 79. — Hymenocharis obliqua 

 Salisb. ms. ex Roem. et Schult. Mant. I. (1827) Add. II. 82. — Calathea macrostachya 

 Klotzsch in Rieh. Schomb. Reise Guiana III. (1848) 918. — Habitus certe I. arumae 

 Koernicke at probabiliter jam robustior. Folia ramorum ad 1 cm longe et ultra petiolata, 

 pars petioli superior 5 cm longa teres callosa glaberrima pruinosa exannulata, subsemi- 

 elliptica breviter et excentricissime acuminata basi rotuhdata et brevissime acuminata 

 apice summo tan tum supra puberula ceterum utrinque glabra ad 40 cm longa et 18 cm 

 lata; vagina minute puberula apice vix auriculata. Pannicula e racemis pluribus com- 

 posita ; racemi bini terminales peduneulo communi ad I cm longo suffulti inferioribus 

 binis vel ternis brevius peduneulatis comitati; racemi ad 30 cm longi validi; bracteae 

 ad 1 4 ellipticae ad 4,5 cm longae acutae nunquam lobatae glabrae vel basin versus 

 minutissime et appresse puberulae ; paria florum sessilium ad 20 et ultra , prophylla 

 vix vel omnino non tricarinata; bracteolae dorsali-interiores 4 cm longae clavatae; 

 ovarium sericeum; sepala lineari-lanceolata 2 cm longa; corollae tubus 3,5 cm longus, 

 lobi lanceolati 1,2 cm metientes. Capsula elongato-cylindrica inaequaliter trivalvis; semen 

 transverse sulcatum (Fig. 20 (r, %\D—F). 



Rrasilien: Staat Alto Amazonas, bei S. Gabriel de Cachoeira (Spruce n. 2235) 

 und bei Parä, am Japura in Wäldern (Martius). — Guiana: Cayenne (Leprieur); 

 Surinam, in lichten und feuchten Wäldern (Hostmann n. 7), bei Reekhuizen (Kappler 

 n. 675); Demerara in Wäldern der Savanne (Rieh. Schomburgk n. 1245). — West- 

 Indien: Umgebung von S. Pierre auf Martinique (Hahn n. 82, blühend im Dezember), 

 vielleicht eingeführt. — Columbien: Villavicencio in der Provinz Rogotä 400 m ü. M. 

 (Tri an a n. 667). 



Nota. Haec species ab affini I. amma (Aubl.) Koernicke statim racemis multo erassioribus 

 bracteis haud angustissime amplectentibus recognoscitur. Character differentialis a cl. Koernicke 

 primo exhibitus »spicarum ad unum locum fasciculatarum« certissime cum natura non quadrat 

 quia etiam haec species racemis geminatis cum solitariis apice peduneuli consociatis gaudet, qua 

 ex relatione »spicae diversa altitudine insertae« evadunt. 



23. PleiOStachya K. Schum. n. gen.*) 



Maranta Reg. in Gartenfl. XXVII. (1878) 104. — Ischnosiphon Eggers in Bot. 

 Centralbl. LIII. (1893) 307; Donnell-Smitb in Bot. Gaz. XXXI. (1901) 123. 



Sepala aequalia elongata pro rata magna. Corollae tubus elongatus at calycem 

 vix superans, lobi lanceolati breves. Staminodium exterius solitarium ellipticum ; callosum 

 paulo brevius cucullatum hoc subäequans, appendicula simplici pendula instruetum. 

 Anthera sublibera, appendicula petaloidea parva. Stili caput truncatum. Ovarium uni- 

 loculare apice sericeum. Capsula tenuiter crustacea bi- vel trivalvis. Semina tetragona 

 arillo lamelloso majusculo munita; canalis perispermicus simplex. — Herbae perennes, 

 caules erecti stricti basi foliati e rhizomate repente. Folia basalia longe petiolata, petioli 

 pars callosa basi annulata, modice inaequilatera. Inflorescentia panniculata terminalis e 

 spicis a latere complanatis dense congestis majusculis efformata folio interdum saltem 

 comitata; bracteae herbaceae dense imbricatae haud convolutae et sese invicem amplec- 

 tentes. Flores geminati, paria 3 pro bractea, prophyllis adossatis et bracteolis lateralibus 

 comitata. 



Species 2, altera ditionem Andium ecuadorensium inhabitans, altera cum priore 

 ditionis costaricensis incola. 



Nota. Maranta pruinosa Reg. diu in hortis eulta hoc anno in horto botanico berolinensi 

 flores emisit, e quibus evadit, hanc speciem, ut cl. Petersen recte monuit, omnino non in genus 

 Marantae pertinuisse, at potius propter staminodium exterius solitarium generi Ischnosiphonis sese 

 approximasse. Speciem alteram optime ab hac diversam inter plantas a cl. Ruizio collectas 

 nunc in herbario Boissieriano asservatas reperi; haec cum Ischnosiphone Morlae Egg. convenit. 

 Genus a me ipso conditum indole inflorescentiae ab Ischnosiphone discrepat. 



Tz'/.eiojv = plus; axüyvs = spica. 



